Φρέσκια σπιτική κρέμα mascarpone

Φρέσκια σπιτική κρέμα mascarpone

Σας την παρουσιάζω έτσι, αστόλιστη! όπως γεννήθηκε, από απλή κρέμα γάλακτος! Βελούδινη, πεντανόστιμη, ανάλαφρη.

To mascarpone, βασικό συστατικό του αγαπημένου ιταλικού γλυκού tiramisu, δεν είναι λευκό τυρί -όπως συχνά διαβάζουμε. Είναι κρέμα. Φτιάχνεται όταν η κρέμα γάλακτος αντιδρά με το όξινο στοιχείο του χυμού λεμονιού, πήζει και διαχωρίζει τα λιπαρά από τα υδαρά της στοιχεία. Στραγγίζει χωρίς βάρος μέσα σε πυκνοϋφασμένη γάζα και μετά, είναι έτοιμη -πυκνή, υπόλευκη κρεμούλα- να φτιάξει το νοστιμότερο τιραμισού που έχετε φάει!

Θέλει δυό νύχτες για να γεννηθεί. Η διαδικασία απλή και εύκολη. Από 1 λίτρο κρέμας γάλακτος παράγεται 650γρ κρέμας mascarpone (σχεδόν 3 έτοιμα κεσεδάκια). Διατηρείται στο ψυγείο, αεροστεγώς κλεισμένο, για 1 με 2 εβδομάδες, λένε οι πηγές μου, αλλά δεν το έχω τσεκάρει ακόμα.

Κόκκινες πιπεριές τουρσί με τόνο και κάπαρη – όσο καυτερές τις θέλετε

Μοναδικό delicatessen, εξαιρετικό μεζεδάκι!

Peperoncini al tonno, τις λένε οι Ιταλοί και γεμίζουν μικρές κόκκινες καυτερές πιπερίτσες με τόνο (συντηρημένο σε κονσέρβα) και τις φυλάνε σε βάζα με ελαιόλαδο.

Δεν τις έχω ψάξει σε delicatessen, τις έχω πετύχει σε μενού καλού ιταλικού εστιατορίου και όταν βρήκα μικρές κόκκινες πιπεριές στη λαϊκή ήμουν αποφασισμένη να τις δοκιμάσω. Το μέγεθος ήταν βολικό για γέμισμα και σερβίρισμα, αν και οι αυθεντικές είναι μικρές και στρογγυλές, σαν ένα καρύδι. Δεν ήταν καυτερές αλλά αυτό δεν ήταν πρόβλημα. Λίγη καυτερή πιπεριά στο λάδι και θα έδινε τη φωτιά που χρειάζεται η μπουκιά για να ισορροπήσει το ξύδι και το λάδι.

Η γέμιση μπορεί να είναι μόνο ο τόνος ή να “ξυπνήσει” με άλλες γεύσεις. Πρόσθεσα μικρά καρέ ξερού κρεμμυδιού, κάπαρη και μαϊντανό. Οι πιπερίτσες μαριναρίστηκαν στο ξύδι, γέμισαν θαλασσινή γεύση, στριμώχτηκαν στα βάζα, κολύμπησαν στο λάδι και αποστειρώθηκαν όλες παρέα, στην κατσαρόλα, αυτή τη φορά.

Πράσινη σαλάτα με φιλετάκια πορτοκαλιού και μαριναρισμένο κρεμμύδι

Πολύχρωμη, αρωματική σαλάτα - ιδανική για τηγανητά και ψητά

Μια πράσινη σαλάτα δεν μπορεί ποτέ να γίνει βαρετή! Μόλις απομακρυνθείτε από τα κλισέ του μαρουλιού θα απελευθερώσετε τη δημιουργικότητά σας και θα συνδυάζετε υλικά, φτιάχνοντας κάθε φορά μια ξεχωριστή σαλάτα.

Η σημερινή σαλάτα είναι ιδανική να συνοδέψει τηγανητά και ψητά. Την έβαλα δίπλα σε τηγανισμένο Συμιακό γαριδάκι, θα την έβαζα εύκολα παρέα σε κοτόπουλο πανέ, σνίτσελ, μπριζόλα στη σχάρα…

Η φρεσκάδα και η οξύτητα του φρέσκου πορτοκαλιού (μόλις βγήκαν τα καινούργια πορτοκάλια), μαζί με τη γλυκιά σπιρτάδα του μαριναρισμένου κρεμμυδιού “κόβουν” το λάδι του τηγανίσματος στη γεύση. Τα ζουμερά και τραγανά λαχανικά “ξυπνούν” και δροσίζουν τον ουρανίσκο. Όσο για το χρώμα, τι να πώ! στολίζει το πιάτο και ανοίγει την όρεξη.

Σ’ αυτήν τη σαλάτα, θα εφαρμόσετε τρεις τεχνικές: πως να κόβετε μπουκιές ένα φύλλο μαρουλιού τύπου romaine (το κλασικό με το μίσχο στη μέση), πως να φιλετάρετε ένα πορτοκάλι και πως να μαρινάρετε ροδέλες ξερού κρεμμυδιού.

Κυδωνόπαστο – ένα delicatessen από τα χέρια σας

Κυδωνόπαστο

Το κυδωνόπαστο είναι σπάνιο delicatessen στις μέρες μας. Γίνεται από τη ψημένη σάρκα του φρούτου, η οποία πολτοποιείται, ενώνεται με ζάχαρη και σιγοψήνεται μέχρι να φύγει η υγρασία.

Θέλει καλό χέρι για το ανακάτεμα, αλλά το αποτέλεσμα θα σας δικαιώσει. Η πάστα του φρούτου φορμάρεται σε μικρούς κορμούς ή σε στρογγυλά κεφαλάκια και αναβαθμίζει κατακόρυφα ένα δίσκο τυριών. Ταιριάζει πολύ με μια ώριμη γραβιέρα Νάξου, μαζί με καρύδια.

Αν ανασύρετε παιδικές μνήμες, κόψτε σε τετράγωνα κομμάτια, βουτήξτε τα σε κρυσταλλική ζάχαρη και φυλάξτε τα ζελεδάκια σας σε μεταλλικό κουτί.

Το κυδωνόπαστο γίνεται με όσα κυδώνια έχετε. Μια και μπαίνετε στον κόπο, όμως, κάντε μια ικανή ποσότητα, για να συνοδέψει το χειμώνα σας ή για να κάνετε δώρο στους φίλους σας. Με τα κοτσάνια, τα φλούδια και τα κουκούτσια θα φτιάξετε άλλο ένα ποίημα, πελτέ κυδώνι, το οποίο λατρεύουν τα λευκά, λιπαρά τυριά, όπως το brie και το camembert.

Ζουμερά κεκάκια με απίστευτο άρωμα καφέ!

Ζουμερά κεκάκια με απίστευτο άρωμα καφέ απο τη Donna Hay

Αυτά θα είναι τα ευκολότερα κεκάκια που φτιάξατε ποτέ! Θα σας εντυπωσιάσουν με την απλότητα των υλικών, το απίστευτο άρωμα και το πόσο ζουμερά είναι!

Σερβίρετέ τα μαζί με ένα εσπρέσο στο τέλος του γεύματος και θα έχετε μια μάξι δόση καφέ επί τρία! Αυτά είναι μίνι, τα βλέπετε, δυό μπουκίτσες το καθένα. Έχουν καφέ στο μίγμα, στολίζονται με ένα κόκκο καφέ, ποτίζονται με λικέρ καφέ και επειδή έχουν μόνο ασπράδια και όχι κρόκους η υφή τους είναι ανάλαφρη και θυμίζει “μπαμπά”.

Ένα τέτοιο γλυκάκι είναι αρκετό για να καθαρίσει τη γεύση και να κλείσει τέλεια ένα ρομαντικό, ένα επαγγελματικό ή ένα κοινωνικό δείπνο (ξέρετε σ’αυτά που δείχνουμε πως προσέχουμε τι τρώμε και έχουμε μέτρο). Με την οικογένεια και τους φίλους μας έχουμε συνηθίσει να σερβίρουμε γλυκά σε μεγάλες μερίδες. Αν και να σας πω, εγώ προτιμώ μικρό γλυκό στο τέλος του δείπνου. Μια μπουκιά να καθαρίσει τη γεύση και να ολοκληρώσει την απόλαυση. Κανονική μερίδα γλυκού θέλω να τρώω  το απόγευμα, μαζί με τον καφέ μου.

Φρέσκια σπιτική ρικότα ή ανθότυρος

Φρέσκια σπιτική ρικότα ή ανθότυρος

Έχω μεγαλώσει σε σπίτι που ο παππούς μου έφτιαχνε τυρί και γιαούρτι από το γάλα που έπαιρνε από τις κατσίκες του και κάνω μεγάλη χαρά, όταν μπορώ – εδώ στην πόλη- να παράγω προϊόντα από τα βασικά υλικά και να δημιουργώ ένα μίνι σύστημα οικονομίας μέσα στο σπίτι μου.

Το γιαούρτι ήταν το πρώτο από τα δύο, που έφτιαξα, χωρίς την τεχνογνωσία του παππού αλλά με την ηλεκτρική συσκευή με τα γυάλινα βαζάκια μερίδας, στα οποία βάζεις το μίγμα από το γάλα που θέλεις μαζί με ένα έτοιμο αληθινό γιαούρτι για μαγιά, τα αφήνεις μια νύχτα και το πρωϊ έχεις έτοιμα πηγμένα γιαουρτάκια, τα οποία τα παιδιά μου τιμούσαν δεόντως γιατί τα φτιάχναμε παρέα.

Το τυρί άργησα να το δοκιμάσω. Ξεκίνησα πρώτη φορά όταν είχα ένα ληγμένο γάλα το οποίο θεωρούσα σπατάλη να πετάξω. Το ζέστανα με λίγο λευκό ξύδι, μάζεψα με τρυπητή κουτάλα τα πήγματα, τα έβαλα σε ένα βουάλ πανί από μπομπονιέρα, το έδεσα στη βρύση του νεροχύτη -όπως έκανε ο παππούς- να στραγγίσει και έβγαλα ένα κεφαλάκι χλωρό τυρί, έτοιμο για κατανάλωση. Με λίγο αλάτι χοντρό και φρέσκο λάδι ήταν ποίημα πάνω σε μια φέτα ψωμί! Αυτή τη φορά, παππού, πήγα λίγο παρακάτω. Πείραξα τη γεύση και έφτιαξα το σχήμα.

Κανελόνια με κιμά, ψητή μελιτζάνα, ανθότυρο και βασιλικό

Κανελόνια με κιμά και ψητές μελιτζάνες

Με ρώτησε μια φίλη γιατί τα κανελόνια της “ζαρώνουν” στο ψήσιμο και σκέφτηκα πως έχω πολλά χρόνια να χρησιμοποιήσω τα έτοιμα κυλινδρικά κανελόνια. Εχω βολευτεί να χρησιμοποιώ τα φύλλα για λαζάνια και για κανελόνια. Τα γεμίζω με όποια γέμιση θέλω, χωρίς να έχω “χωροταξικό” πρόβλημα γεμίσματος του κυλίνδρου, και τα τυλίγω σε ρολό. Στριμωγμένα στο ταψάκι, μια χαρά κρατούν το σχήμα τους.

Η λύση για το ζάρωμα πιστεύω πως είναι να βράσουν τα κανελόνια και τα λαζάνια για 3-4 λεπτά, πριν τα χρησιμοποιήσουμε για γέμιση, ακόμα κι αν οι οδηγίες στο πακέτο λένε να τα χρησιμοποιήσουμε άβραστα.

Αυτά τα κανελόνια γίνονται με φύλλα λαζάνια που βράζουν πρώτα να μαλακώσουν και τυλίγονται μετά σε ρολό με τα υλικά της γέμισης. Σωταρισμένος κιμάς, ψητές φέτες μελιτζάνας στο γκριλ, ανθότυρος  και φύλλα πλατύφυλλου βασιλικού, που ακόμα έχουμε στις γλάστρες ή βρίσκουμε στα ψυγεία των σουπερ μάρκετ. Περιχύνονται με ωμή σάλτσα τομάτας, πασπαλίζονται με τυρί και ψήνονται στο φούρνο.

Ριζότο με μανιτάρια – ένα ταξίδι σε φθινοπωρινά τοπία

Ριζότο με μανιτάρια, παρμεζάνα και ματζουράνα

Η ΕΜΥ ανακοίνωσε ότι έρχονται βροχές και καταιγίδες, στις επόμενες ημέρες. Βάλτε στο πρόγραμμα φαγητά που ηρεμούν το σώμα και τη ψυχή. Ένα ζεστό, κρεμώδες ριζότο με τη γεύση των μανιταριών και το άρωμα της φρέσκιας ματζουράνας, μελωμένο με τριμμένη παρμεζάνα και λίγο βούτυρο και περιχυμένο με μια στάλα αγουρέλαιο (ώριμου πια) για το άρωμα και τη θεσπέσια γεύση του.

Ένα ριζότο μανιταριών θέλει σημασία στη λεπτομέρεια για να μετατραπεί από απλά καλό σε καταπληκτικό πιάτο. Είναι ένα πιάτο που “κτίζεται” σε γεύση. Παίζει ρόλο αν θα χρησιμοποιήσουμε ζωμό κοτόπουλου σπιτικό, ζωμό από κύβους ή νερό. Αν θα σβήσουμε το ρύζι με λευκό κρασί ή βερμούτ. Τι ποικιλίες μανιταριών θα χρησιμοποιήσουμε. Αν θα τα προσθέσουμε απο την αρχή στο ριζότο ή στο τέλος. Κάθε επιλογή θα δώσει διαφορετικό αποτέλεσμα.

Η κλασική μέθοδος θέλει ανακάτεμα 30′, στην κατσαρόλα. Γίνεται όμως και στο φούρνο, άκοπα, σε 40′. Κι αν θέλετε να το φτιάξετε σε τραπέζι, μην διστάσετε. Το ετοιμάζετε απο την προηγούμενη μέρα, μαγειρεμένο για 20′, το κρυώνετε σε ταψάκι και το φυλάτε στο ψυγείο σκεπασμένο. Την επομένη, ολοκληρώνετε το ψήσιμο σε 10′ και το σερβίρετε μελωμένο και αχνιστό. Αυτό είναι το μυστικό προετοιμασίας στα εστιατόρια.

Muffins με πιπεριές και τυρί – πολύχρωμες μπουκίτσες για party

Muffins με πιπεριές και φέτα

Αγαπώ τα muffins και στις γλυκές και στις αλμυρές τους εκδοχές, γιατί είναι η εύκολη μορφή κέϊκ που μπορούμε να φτιάξουμε. Δεν θέλουν μίξερ, απλά να βραχούν τα υλικά και να διαλυθεί το αλεύρι. Δεν θέλουν κόπο, δύο μπολ μόνο, ένα για τα υγρά και ένα για τα στεγνά υλικά.

Αν έχετε αντικολλητική φόρμα, λαδώστε τις θήκες  και ψήστε έτσι. Αν δεν είναι αντικολλητική, βάλτε μέσα στις θήκες χάρτινα φορμάκια και μετά το μίγμα.

Η αρχική συνταγή, απο το περιοδικό Taste of home, προσθέτει πολύχρωμες πιπεριές στο βασικό μίγμα και φρέσκα κρεμμυδάκια. Εγώ έβαλα πράσινη πιπεριά, λίγη φέτα και τα στόλισα με μια ιδέα από τις κόκκινες γλυκόξινες πιπεριές, έτσι για την εμφάνιση. Χρησιμοποίησα τις φόρμες για μινι μάφινς και έβγαλα 24 χρυσοψημένα αλμυρά σχεδόν κεκάκια, τα οποία έστειλα -με τα “ευχαριστώ” μου- στα παιδιά που φτιάχνουν με πολύ φροντίδα το νέο tastefull site.

Οι Κυριακές των αποχωρισμών – η προσμονή της νέας συνάντησης

Η πρώτη μου ηπειρώτικη πίτα - θέλει βελτίωση πριν σας δώσω την συνταγή

Ωραία τα κατάφερα! Μια εβδομάδα απουσιάζω από τα άρθρα μου. Ερχόσαστε σταθερά όλη την εβδομάδα και εγώ δεν είχα νέο άρθρο. Είχατε ευκαιρία να ψάξετε το ημερολόγιο προς τα πίσω. 14 σελίδες, 140 άρθρα, η πάστα φλώρα παραμένει το δημοφιλέστερο άρθρο. Σας ευχαριστώ πολύ για την υποστήριξη, που εκφράζετε μέσα από τις επισκέψεις και τα σχόλιά σας.

Ήταν μια εβδομάδα με εξελίξεις, τόσο στη δουλειά όσο και στο σπίτι. Αποφάσισα ποιό θα είναι το επόμενο βήμα μου στη δουλειά και με τι πλάνο ενεργειών θα φτάσω εκεί που θέλω. Αισθάνομαι σίγουρη πως έχω βρεί το δρόμο σε ό,τι είναι αληθινό για τη δική ψυχή. Θέλω να βρω τον καλύτερο τρόπο να σας το μεταφέρω και να γεμίσω γεύση τη δική σας ζωή, όπως έχω γεμίσει και τη δική μου. Θέλω να δείξω πώς με τη μαγειρική παίρνεις και δίνεις αγάπη και υφαίνεις δεσμούς οικογένειας. Θέλω να σας δείξω πόσο σημαντική και ιερή είναι η θέση του μάγειρα σε ένα σπίτι. Θέλω να σας πω τους τρόπους και τα γιατί, για να μπορείτε να ετοιμάζετε σταθερά ένα καλό φαγητό για τη δική σας οικογένεια. Όλη τη γνώση και την ικανότητά μου να ψάχνω, να επιλέγω, να τροποποιώ, να βρίσκω το λάθος για να σας εμπνεύσω να μπείτε ξανά στην κουζίνα και να βγείτε χαρούμενοι με το αποτέλεσμα της δημιουργία σας!