Ψητή πατάτα με crème fraîche (αριστερά) και sour cream (δεξιά)

Στην γευστική παράδοση της Ελλάδας δεν υπάρχουν αυτές οι κρέμες. Όλα ξεκινούν από το γάλα. Το γάλα περιέχει κρέμα, λιγότερο ή περισσότερο παχειά ανάλογα με το ζώο προέλευσης και τη διατροφή του. Απο αυτήν την κρέμα, στην Ελλάδα, φτιάχνουμε το βούτυρο και το καϊμάκι (μια κρέμα συμπύκνωσης, με 60% περιεκτικότητα σε λιπαρά). Επεξεργασμένη, πωλείται σαν “κρέμα γάλακτος” με προκαθορισμένη περιεκτικότητα σε λιπαρά (35% και 15%).

Άλλες χώρες έχουν στη γευστική τους παράδοση άλλες μορφές κρέμας. Στην Ιταλία παράγουν mascarpone, στην Γαλλία crème fraîche και στην Αμερική sour cream. Όλες οι κρέμες έχουν ταξιδέψει παντού και έχουν διαφορετικά ονόματα σε κάθε χώρα.  Επίσης, έχουν διαφορετικά χαρακτηριστικά που εξαρτώνται από τον τρόπο παρασκευής τους. Η κρέμα mascarpone διαχωρίζεται με μια όξινη ουσία (λεμόνι) και στραγγίζεται. Η crème fraîche  και η sour cream είναι καλλιέργεια της κρέμας γάλακτος με τα καλά βακτήρια που περιέχει το buttermilk και διαφέρουν μεταξύ τους, κυρίως, στην περιεκτικότητα σε λιπαρά. 30-40% λιπαρά η crème fraîche (κρεμ φρεσσ), 10-15% λιπαρά η sour cream (σάουρ κριμ).

Ξεκίνησα να ψάχνω το θέμα γιατί δεν έβρισκα ούτε τη μία ούτε την άλλη κρέμα όταν τις ήθελα στο σούπερ μάρκετ. Το βασικό άρθρο που με παρακίνησε να δοκιμάσω ζητούσε σαν πρώτη ύλη κρέμα γάλακτος, not ultra pasteurized- δηλ. να μην είναι UHT (ultra heat treated). Στην Ελλάδα, δεν πωλούνται παρά μόνο UHT κρέμες γάλακτος.

Είπα να δοκιμάσω με ό,τι είχα διαθέσιμο και χαίρομαι που το έκανα. Και οι δύο κρέμες έπηξαν -ακολούθησα διαφορετική συνταγή στην κάθε μία. Συνεχίζοντας το ψάξιμο έχω καταλάβει πως μπορείς να πετύχεις διαφοροποίηση στη γεύση και όψη της κρέμας, ανάλογα με την κρέμα γάλακτος που θα χρησιμοποιήσεις και την καλλιέργεια βακτηρίων που θα προσθέσεις. Όμως αυτά ξεπερνούν το χώρο της κουζίνας μας και έχοντας δοκιμάσει τις συνταγές που σας προτείνω, πιστεύω ότι καλύπτουν απόλυτα το κενό στο τετράδιο μαγειρικής μας.

Ας γνωρίσουμε τις διαφορές τους:

• Η crème fraîche είναι ελάχιστα ξινή, έχει περισσότερα λιπαρά γι’αυτό είναι πιο πυκνή (στέκεται), μπορεί να χτυπηθεί με σύρμα και να μαγειρευτεί χωρίς να κόψει! Χρησιμοποιείται παντού και σε αλμυρές και σε γλυκές παρασκευές.
• Η sour cream είναι περισσότερο ξινή, εχει λιγότερα λιπαρά γι’αυτό είναι πιο ρευστή, δεν μπορεί να χτυπηθεί με σύρμα και κόβει όταν μαγειρευτεί. Χρησιμοποιείται μόνο στη μαγειρική.

Συγκρατώ τον ενθουσιασμό μου μέχρι τώρα γιατί θέλω να καταχωρίσω σωστά την πληροφορία στο μυαλό μας πρώτα, πριν αρχίσω να εκθειάζω τη γεύση. Στην ουσία πρόκειται για μια μεταμόρφωση! Ξεκινάς με μια νερουλή κρέμα γάλακτος και καταλήγεις με μια πυκνή, αέρινη, βελούδινη, ελαφρά υπόξινη κρέμα που σε κάνει να αναρωτιέσαι “που πήγαν τα λιπαρά της;” κι όμως είναι όλα εκεί, ακόμα μέσα της! στη γεύση της, όμως, δεν τα αισθάνεσαι! Εκθειάζω περισσότερο την crème fraîche,  η οποία δικαίως αποκαλείται “la crème de la crème”.

• Χτυπήστε την στο μίξερ και βάλτε την πάνω σε ψητή πατάτα, συνοδέψτε καπνιστό σολομό, χαβιάρι, μπρικ, αυγοτάραχο ή τα nachos με τον πικάντικο κιμά
• Προσθέστε την στα αυγά και θα κάνετε την πιο βελούδινη, ανάλαφρη και αρωματική ομελέτα που φάγατε ποτέ! (αυτό το λέω εκ πείρας)
• Kάντε την dip -προσθέστε τις γεύσεις που θέλετε και σερβίρετε με κράκερ ή λαχανικά ή προσθέστε την στα ντιπ που φτιάχνετε συνήθως (πχ γουακαμόλε)
• Στολίστε τις σούπες, κάνοντας σχήματα πάνω τους -δεν θα βυθιστεί στον πάτο!
• Χρησιμοποιείστε την για να κάνετε κρέμα στο ρυζότο, τα σπαγγέτι, να δένετε τις σάλτσες σε ψητά κατσαρόλας και τηγανιού.
• Προσθέστε την σε όλες τις κλασικές σάλτσες και θα τις κάνετε αέρινες! μαγιονέζα, σκορδαλιά, μπεσαμέλ, bearnaise (για μια ψητή μπριζόλα), hollandaise (για τα σπαράγγια) αλλά και στη σαντιγύ και την κρέμα ζαχαροπλαστικής.

Δεν έχω προλάβει να τα δοκιμάσω όλα αυτά, αλλά ο κόσμος γυρίζει πολύ πριν από μένα και έχω μάθει να πιστεύω στην αλήθεια. Η λογική τα επιβεβαιώνει άλλωστε. Πειραματιστείτε μαζί της. Ξεκινήστε με μικρά και προχωρείστε στα μεγάλα. Να θυμάστε πως το βούτυρο έχει 100% λιπαρά ενώ η crème fraîche 35%.

Σημείωση : Το να μην κόψει η κρέμα στο βράσιμο εξαρτάται από την αναλογία πρωτεϊνης-λιπαρών. Διάβασα πως η crème fraîche με 40% δεν κόβει, με 30% κόβει. Στις δοκιμές μου, η δική μας με 35% ανταποκρίθηκε μια χαρά.

Υλικά για Crème fraîche:

• 2 κούπες κρέμα γάλακτος 35% λιπαρά
• 3 κουταλιές σούπας buttermilk

Υλικά για Sour cream:

• 1 κούπα κρέμα γάλακτος 15% λιπαρά
• 4 κουταλιές σούπας buttermilk

Υλικά για light Sour cream (δεν την έχω δοκιμάσει ακόμα):

• 2/3 κούπας κρέμα γάλακτος 15% λιπαρά
• 1/3 κούπας γάλα 3,5% λιπαρά
• 5 κουταλιές σούπας buttermilk

Ίδια εκτέλεση για όλες:

Ζεσταίνω ελαφρά την κρέμα σε κατσαρόλα, να τη φέρω σε θερμοκρασία δωματίου. Προσθέτω το buttermilk και ανακατεύω καλά με σύρμα. Βάζω το μίγμα σε γυάλινο βάζο, σκεπάζω με πετσέτα μέχρι να κρυώσει και μετά με το καπάκι του.

Αφήνω στον πάγκο της κουζίνας για 24 ώρες. Το κάλυψα με το σκέπασμα της τσαγιέρας για να μην επηρρεάζεται από αλλαγή θερμοκρασίας. Μην φοβηθείτε ότι θα χαλάσει. Τα καλά βακτήρια του buttermilk το προστατεύουν. Κατά διαστήματα ανοίγετε και ανακατεύετε με ένα κουτάλι. Θα δείτε ότι έχει πήξει ελαφρά.

Βάζω το βάζο στο ψυγείο. Σε 24 ώρες η crème fraîche  θα είναι πηχτή και θα στέκεται στο κουτάλι, η sour cream θα έχει πήξει αλλά δεν στέκεται στο κουτάλι. Μπορείτε να την καταναλώσετε ή να την διατηρήσετε στο ψυγείο για 10 ημέρες. Προσέχετε το κουτάλι που βάζετε στο βάζο να είναι πάντα αχρησιμοποίητο.

Πατατούλες με crème fraîche, chilli και φρέσκο κρεμμυδάκι

Ας περάσουμε τώρα σε πιο “γεμάτες”  γεύσεις, να σας χορτάσω κιόλας! Crostini με μοτσαρέλα, λάδι βασιλικού και chili. Και μετά crostini με φιλετάκια ψητής μελιτζάνας και πιπεριάς με παρμεζάνα. Και στο τέλος, πατατούλες με crème fraîche, chilli και φρέσκο κρεμμυδάκι. Οι  πατατούλες μου άρεσαν πολύ και πήραν την  κεντρική φωτογραφία.

Μικρές πατατούλες μιας μπουκιάς με το φλούδι τους, βρασμένες στον ατμό και σερβιρισμένες με crème fraîche, ροδέλες καυτερής πιπεριάς και πράσινο κρεμμυδάκι. Το ξύσμα λεμονιού και ο άνιθος δίνουν έξτρα άρωμα και φρεσκάδα.

Βρήκα πατατούλες τόσο γλυκειές και τόσο νόστιμες που δυσκολεύτηκα να μην τις φάω σαν λουκουμαδάκια, έτσι σκέτες. Ήθελα πολύ να τις δω στολισμένες και χρωματιστές στην πιατέλα. Αυτή η πιατέλα κάνει τους καλεσμένους πολύ χαρούμενους!

Ας ξεκινήσω με τα crostini, όμως. Crostini με φιλετάκια ψητής μελιτζάνας και κόκκινης πιπεριάς με λάδι, σκόρδο και κομματάκια παρμεζάνας. Η παρμεζάνα ισορροπεί τέλεια την οξύτητα. Το σκόρδο μπορεί να κυμανθεί ανάλογα με τη προτίμησή σας.

Crostini με φιλετάκια ψητής μελιτζάνας και πιπεριάς και παρμεζάνα

Η μελιτζάνα και η πιπεριά ψήνονται στο φούρνο και ξεφλουδίζονται. Αν έχετε προσέξει, μπορείτε να βγάλετε τη σάρκα της μελιτζάνας σε μακρόστενα φιλετάκια, τραβώντας προσεκτικά από το μέρος του κοτσανιού μικρά κομμάτια. Έτσι κάνει ο θείος μου και τα βάζει μετά -μαζί με τα φιλετάκια της πιπεριάς- να μαριναριστούν μαζί με σκόρδο, λίγο λάδι και ξύδι σε στρώσεις, σε γυάλινο δοχείο. Φτιάχνει έτσι ένα φρέσκο τουρσάκι που διατηρείται στο ψυγείο για 10 ημέρες και έχει πάντα μεζέ για το κρασί του!  Μου έστειλε ένα μπολ, το τίμησα όπως έπρεπε και κερνάω και σας! Φτάξτε το και πείτε μου.

Η επόμενη μπουκίτσα θα ηρεμήσει και θα δροσίσει τον ουρανίσκο μας. Crostini με φέτες βουβαλίσιας μοτζαρέλας, chilli, ξύσμα λεμονιού και λάδι βασιλικού.

Η βουβαλίσια μοτσαρέλα είναι πιο τρυφερή, υγρή και βελούδινη από την αγελαδινή γιατί έχει περισσότερα λιπαρά. Ο βασιλικός την αρωματίζει και κάνει υπέροχα πράσινο το λάδι που την περιχύνει. Λυώστε μερικά φύλλα φρέσκου βασιλικού μαζί με λίγο λάδι στο γουδί, αυτό είναι όλο. Η ένταση από την καυτερή πιπεριά είναι ελάχιστη, το άρωμα από το λεμόνι εξαιρετικό.

Crostini με μοτζαρέλα, chilli, ξύσμα λεμονιού και λάδι βασιλικού

Αν,δε, προσθέσετε λίγο χοντρό αλάτι θα ζωντανέψουν όλες οι γεύσεις!  Μπορείτε να βάλετε και κάπαρη. Τα τοματάκια πάνε όπου πάει και η μοτσαρέλα. Αγκαλιά!

Ώρα τώρα να σερβίρω και να σας πω για τα πατατάκια. Τα βρήκα συσκευασμένα, προέλευσης Κυπριακής, στο σουπερ μάρκετ. Μουλιάστε τα σε χλιαρό νερό να μαλακώσει το χώμα, τρίβοντας με τα χέρια σας. Αλλάξτε νερά. Όταν είναι σχετικά καθαρό, πλύντε τις μια μια με βουρτσάκι. Ξεπλύνετε ξανά.

Βάλτε αρκετό νερό  (υπολογίστε να τις σκεπάζει) να κοχλάσει και ρίξτε τις μέσα να “αποστειρωθούν” για λίγα λεπτά. Αυτό το κάνω επειδή θα τις φάμε με τη φλούδα. Αν θέλετε συνεχίζετε το βράσιμο έτσι ή τις βγάζετε, τις βάζετε στο καλαθάκι των λαχανικών, αφαιρείτε το περισσότερο νερό και τις βράζετε στον ατμό. Μην ξεχάσετε και στις δύο μεθόδους να ρίξετε αλάτι στο νερό. Κάνει διαφορά στη γεύση.

Όταν τρυπιούνται με τη μύτη του μαχαιριού είναι έτοιμες. Βγάλτε τις σε μπολ, αδειάστε το νερό από την κατσαρόλα και ξαναρίξτε τις μέσα να φύγει η περισσή υγρασία. Μπορείτε να τις κρατήσετε έτσι, σε σχετικά ζεστή θερμοκρασία για αρκετή ώρα, σκεπάζοντας με το καπάκι.

• Όταν είστε έτοιμες να στήσετε την πιατέλα, κόψτε -αν χρειάζεται- λίγο από το κάτω μέρος της πατάτας για να στέκεται και λίγο από το πάνω για να βάλετε την κρέμα και τα μυρωδικά. Αν είναι πιο μεγάλη, κόψτε στη  μέση.

• Αντί για crème fraîche, μπορείτε να βάλετε στραγγιστό γιαούρτι ή cream cheese ή κρέμα μασκαρπόνε ή ανθότυρο δουλεμένο με λίγη κρέμα γάλακτος, γενικά μια λευκή κρέμα στην ισορροπία λιπαρών που θέλετε.

• Αν έχετε φρέσκες καυτερές κόκκινες πιπεριές χρησιμοποιείστε τις. Αν όχι, υπάρχουν στο σουπερ μάρκετ σε τουρσί (κόκκινες και πράσινες). Κόψτε πολύ λοξά ροδελίτσες και βάλτε πάνω στην κρέμα.

• Πασπαλίστε με μικρές ροδέλες από τα πράσινα φύλλα του φρέσκου κρεμμυδιού, με ξύσμα λεμονιού από zester και μικρές τουφίτσες άνιθου. Λίγο λάδι -σε πολύ λεπτή ροή- δίνει ένα άγγιγμα.

Πριν σερβίρω την τιραμισού στα υπέροχα ποτήρια της γιαγιάς μου – θα είναι το καλωσόρισμα στο νέο site- ελπίζω να ικανοποίησα τη γεύση σας και να βρήκατε ενδιαφέρον το cocktail party μου. Οι γιορτές είναι μια ανάσα μακριά και το να έχουμε έτοιμες λύσεις είναι ηρεμία ψυχής.

Αύριο έρχονται οι μυστικές συνταγές “Φρέσκια σπιτική crème fraîche και sour cream”. Χάρηκα τόσο πολύ που τις βρήκα και γίνονται με διαθέσιμα υλικά στην Ελλάδα, ενώ οι αρχικές συνταγές έλεγαν όχι! Δεν νομίζω πως έχω πιο μοναδικό δώρο να σας δώσω, από όλο το αρχείο συνταγών μου!

Αυτή θα είναι η τελευταία συνταγή που θα ανεβάσω στο http://tastefull.wordpress.com. Μεσοβδόμαδα ταξιδεύουμε στο http://tastefull.gr. Διώχνουμε το μπλε background και οργανώνουμε το γραφείο στον πάγκο της κουζίνας μου

Δίσκος αλλαντικών σε crostini και ρολάκια

Η δεύτερη μπουκιά στο cocktail party δυναμώνει σε ένταση αλλά παραμένει φινετσάτη.

Στον επόμενο δίσκο εμφανίζονται crostini (πολύ λεπτές ψημένες φέτες ψωμιού) και ρολάκια, με σκοπό ένα συγκριτικό τεστ, μεταξύ ενός στεγνωμένου στον αέρα ζαμπόν στην Ιταλία -προσούτο Πάρμας- και ενός στην Ισπανία -χαμόν Serrano.

Και τα δυό είναι χοιρομέρι, δηλαδή ζαμπόν από το πόδι του χοιρινού. Η επεξεργασία και ο χρόνος ωρίμανσης διαφέρει, με το χαμόν να χρειάζεται 18 μήνες ωρίμανσης. Στην όψη είναι πιο στεγνό (λιγότερη υγρασία), έχει ελαφρά πιο σκούρο χρώμα και η γεύση του είναι πιο συμπυκνωμένη. Και τα δύο είναι βελούδινα, αρκεί να κοπούν όσο πιο λεπτά επιτρέπει η μηχανή και η δεξιότητα του υπαλλήλου του σούπερ μάρκετ.

Μοιράστε την κάθε φέτα με τα χέρια σας και ξαπλώστε τα κομμάτια πάνω στο ψωμί, το οποίο γίνεται πολύ πιο νόστιμο αν το αλείψετε πριν ψηθεί με πάστα λαδιού ελιάς και φρέσκου (ή ξερού) δενδρολίβανου λυωμένο στο γουδί.

Χαμόν serrano με αχλάδι και καρύδι

Το πιο έντονο γευστικά χαμόν μπορούν να συνοδεύσουν φρέσκα φρούτα, σκεφτείτε τι ζευγάρι θα γινόταν με μια λεπτή φετούλα μάνγκο!

Η σημερινή μπουκιά είναι πιο κλασική σε συνδυασμό, αχλάδι – καρύδι. Το αχλάδι όμως είναι αχλαδόμηλο, δηλαδή τραγανό, ζουμερό, μέτρια αρωματικό, που αργεί να μαυρίσει επίσης. Οι φετούλες μπορούν να μαριναριστούν -για 10 λεπτά- σε μια απαλή γκράπα και να αποκτήσουν περισσότερο βάθος στη γεύση!

Μια ιδέα crème fraîche δίνει δροσιά και ελαφριά οξύτητα στο σύνολο. Οι νιφάδες αποξηραμένης γλυκειάς πιπεριάς βάζουν τη δική τους πινελιά χρώματος.

Προσούτο με χουρμά και crème fraîche

Το πιο μαλακό προσούτο ενώνεται τέλεια με τις συμπυκνωμένες γεύσεις των ξερών φρούτων. Ιδανικό ζευγάρωμα με σύκα και χουρμάδες.

Τα δαμάσκηνα που είναι πιο ξινά μπορούν να συνδυαστούν με πιο λιπαρά αλλαντικά, σε λίγο θα εμφανιστούν παρέα με ενα ιταλικό σαλάμι αέρος.

Σ’αυτή τη μπουκιά, η αμυλώδη και γλυκειά γεύση του χουρμά ισορροπείται από την crème fraîche και ξυπνά από τη σπιρτάδα και το άρωμα του φρέσκου δενδρολίβανου. Η ισορροπία στις ποσότητες είναι καθοριστική για την επιτυχία της μπουκιάς. Η αλμύρα είναι ελαφριά γιατί το προσούτο είναι κομμένο σαν τσιγαρόχαρτο και η γλύκα δεν υπερισχύει γιατί βάζουμε μόνο μια φετούλα χουρμά.

Προσούτο με ξερό σύκο και κατσικίσιο τυρί

Το σύκο επίσης κάνει πολύ καλή παρέα στο προσούτο. Αλλαγή τεχνικής αυτή τη φορά. Αντί να τα βάλουμε πάνω σε ψωμάκι, απλώνουμε τις φετούλες στη σειρά, βάζουμε ένα κομμάτι κατσικίσιο τυρί και το 1/4 ενός ξερού σύκου και τα ρολάρουμε απλά. Αν οι φέτες είναι πιο μεγάλες μπορούν να γίνουν πακετάκια.

Περιχύνω με λίγο λάδι ελιάς και πασπαλίζω με ψιλοκομμένο δενδρολίβανο και ξύσμα λεμονιού.

Το προσούτο και το χαμόν είναι άπαχα σχετικά αλλαντικά γι’αυτό στεγνώνουν αν μείνουν ωρα εκτεθειμένα. Το λάδι τα προστατεύει αλλά αλλάζει και τη γεύση τους. Φέρτε τα σε θερμοκρασία δωματίου -ποτέ σερβίρισμα κατευθείαν από το ψυγείο- τυλιγμένα στη συσκευασία που τα αγοράσατε.

Spianata romana με δαμάσκηνο, έτοιμο να τυλιχθεί

Η επόμενη μπουκιά είναι η πιο έντονη γευστικά. Ένα, καταπληκτικά αρωματικό, σαλάμι αέρος με βελούδινα παχάκια και ολόκληρους κόκκους πιπεριού τυλιγμένο ρολό με κρέμα τυριού γιαουρτιού και ξερό δαμάσκηνο.

Spianata Romana το όνομά του και αντί για στρογγυλό έχει πλατύ σχήμα, σαν ciabatta. Ζητήστε να σας κόψουν όσο πιο λεπτές φέτες μπορούν, απλώστε τις σε σειρά, ακουμπήστε πάνω τους λίγη κρέμα τυριού μαλακωμένη με γιαούρτι, μισό μικρό δαμάσκηνο και λίγες βελόνες φρέσκου δενδρολίβανου. Τυλίξτε τις σε ρολάκια και ακουμπήστε τις στο δίσκο.

Τόσο απλά υλικά, τόσο υπέροχες γεύσεις! Πόσο γκουρμέ σας έκανα να νοιώσετε;  Αύριο έρχονται crostini τυριών και λαχανικών με τις πιο απλές και νόστιμες μικρές πατατούλες.

Μίνι κρέπες με καπνιστό σολωμό

Οργανώνοντας το δικό μου cocktail party, για να ευχαριστήσω για τις χαρές που έφερε αυτό το blog, σας προσφέρω την πρώτη γευστική μπουκιά.

Κομμάτια καπνιστού σολομού ακουμπισμένα απαλά πάνω σε crème fraîche, σε μια μίνι κρέπα. Έξτρα γεύση δίνουν η κάπαρη, το αγγουράκι τουρσί, κλαδάκια άνιθου και ξύσμα λεμονιού. Λίγη αλμύρα και λίγη οξύτητα κόβουν τη λιπαρότητα της σάρκας του ψαριού.

Αυτός είναι ένας δίσκος που μπορείτε να στήνετε πολύ εύκολα και πιστέψτε με πολύ οικονομικά. Και νομίζω πως οι περισσότεροι θα νοιώθαμε πως είμαστε εκλεκτοί καλεσμένοι αν μας πρόσφεραν μια τέτοια μπουκιά στο καλωσόρισμα. Στο δικό μου δίσκο χώρεσαν 100γρ καπνιστού σολομού, που κόστισαν 5€. Βγήκαν 25 μπουκίτσες πολυτελείς και ολοκληρωμένες στη γεύση.

Θα μπορούσατε να έχετε έτοιμο ένα τέτοιο δίσκο καλωσορίσματος στο σαλόνι σας μαζί με ένα αφρώδες παγωμένο prosecco, πριν περάσετε στην τραπεζαρία για το φαγητό (αν και ταιριάζουν τρελά με βότκα ή ένα καλό τσίπουρο ή ρακί). Ή θα μπορούσε να είναι το κύριο φαγητό με σαμπάνια, μια ειδική βραδιά με τον αγαπημένο σας. Μην εξαιρείτε τα παιδιά σας από το μενού εύκολα. Τα δικά μου αγαπούσαν πολύ τη διαδικασία επιλογής διαφόρων υλικών για να δημιουργήσουν την τέλεια -κάθε φορά- μπουκίτσα. Και έπιναν χυμό μήλου με sprite, σε ποτήρια σαμπάνιας.

Η μόνη προετοιμασία που θέλει είναι να φτιάξετε τις κρέπες. Μπορείτε να τις ετοιμάσετε 1 ή 2 μέρες πριν, να τις αφήσετε να κρυώσουν σε σχάρα και να τις φυλάξετε πυργάκια σε τάπερ στο ψυγείο. Τις φέρνετε σε θερμοκρασία δωματίου ή -αν τις ξεχάσετε- τις τυλίγετε σε αλουμινόχαρτο και τις ζεσταίνετε στο φούρνο για λίγα λεπτά.

Οι καθρέπτες είναι σουπλά αλλά τους χρησιμοποιώ σαν δίσκους

Μπορείτε να αγοράσετε έτοιμα -αν δεν έχετε χρόνο- blinis από τα μεγάλα σουπερ μάρκετ. Είναι μικρά φουσκωμένα πιτάκια γιατί έχουν μαγιά στη ζύμη τους. Προτιμώ τις κρέπες, γιατί είναι πιο ανάλαφρες, δεν κυριαρχούν στη γεύση και δεν μπουκώνουν τόσο πολύ.

Στα συνοδευτικά του σολομού μπορείτε να συμπεριλάβετε: κάπαρη, μίνι αγγουράκια τουρσί, πολύ λεπτές φέτες λεμονιού (τρώγονται μαζί) ή μικρές φέτες για στίψιμο χυμού πάνω στο σολομό. Επίσης διάφανες φετούλες αγγουριού ή μπαστουνάκια, καθώς και φέτες βραστού αυγού (κομμένες σ’αυτό το καταπληκτικό εργαλείο με τις χορδές!).

Το βασικότερο συνοδευτικό για μένα είναι η crème fraîche. Είναι κρέμα γάλακτος 35% λιπαρά που έχει ελαφρά ξινίσει με τη βοήθεια των καλών βακτηριδίων που υπάρχουν στο buttermilk. Η γεύση της είναι ανάμεσα σε κρέμα και γιαούρτι, αλλά η σύστασή της βελούδινη και αέρινη. Ειλικρινά απορώ, πού εξαφανίστηκαν τα λιπαρά της! Στο σουπερ μάρκετ δεν υπάρχει και μέχρι σήμερα την υποκαθιστούσα με συνδυασμούς. Θέλει κι αυτή 2 νύχτες για να γεννηθεί και διατηρείται 10 μέρες άνετα στο ψυγείο σε βαζάκι. Η συνταγή ανεβαίνει τη Δευτέρα.

Υλικά για τις κρέπες (συνοδεύουν 200γρ σολωμό, περίπου 50 κομμάτια):

• 2 αυγά
• 120 γρ αλεύρι μαλακό
• 300 ml γάλα (ή 200ml γάλα & 100ml buttermilk)
• 25 γρ βούτυρο λυωμένο
• 1/2 κουτάλι γλυκού αλάτι
• 1/2 κουτάλι γλυκού πιπέρι
• 1 κουταλιά σούπας (ή περισσότερο) ψιλοκομμένος άνιθος ή μάραθος
• 1 κουταλιά σούπας (ή περισσότερο) ψιλοκομμένα φρέσκα κρεμυδάκια

Εκτέλεση:

Κτυπάμε στο μίξερ όλα τα υλικά εκτός από τα μυρωδικά, τα οποία προσθέτουμε στο τέλος.  Η ζύμη πρέπει να μείνει τουλάχιστον 1 ώρα για να δέσει το αλεύρι (ιδανικά μια νύχτα στο ψυγείο).

Ζεσταίνουμε αντικολλητικό τηγάνι σε μέτρια φωτιά (από 1-9 στο 4). Δεν ρίχνουμε λάδι στο τηγάνι αλλά σε ένα κομμάτι χαρτί κουζίνας και με αυτό αλείφουμε το τηγάνι. Το ίδιο κάνουμε και όταν ψήνουμε μεγάλες κρέπες. Με ένα κουτάλι του γλυκού ρίχνουμε αργά τη ζύμη, ώστε να έχει χρόνο να πιάσει κρούστα στο τηγάνι και να σχηματίσει σχετικά στρογγυλό σχήμα. Αν την ρίξετε γρήγορα, απλά θα απλωθεί όπου βρει.

Διατηρούμε τη φωτιά σε μέτρια χαμηλά επίπεδα για να μην πάρουν έντονο καφέ χρώμα οι κρέπες. Το τηγάνι θερμαίνεται όσο μένει στη φωτιά, με αποτέλεσμα το 4 στο ξεκίνημα να μην καίει τόσο όσο το 4 στη μέση του μαγειρέματος. Γι’αυτό λέμε προσοχή στη φωτιά, ίσως να πρέπει να κατεβεί στο 3 από ένα σημείο και μετά. Μην ανησυχείτε:  σας το λέει το φαγητό. Οι κρεπούλες παίρνουν πολύ έντονο χρώμα γρήγορα.

Μόλις η κρέπα σταθεροποιείται από την πάνω πλευρά και έχει πάρει ελαφρύ χρώμα από την κάτω, την γυρίζουμε. Όταν πάρει ελαφρύ χρώμα και από αυτή την πλευρά την βγάζουμε και την ακουμπάμε σε σχάρα για να κρυώσει. Νομίζω πως οι κρέπες χρειάστηκαν  45 λεπτά ψήσιμο.