“Τι να μαγειρέψω;” tasteFULL μενού για τον 15Αυγουστο

Που ετοιμάζεστε να γιορτάσετε τον Δεκαπενταύγουστο; Σε εξοχικό σπιτικό σίγουρα, γιατί η Αθήνα δείχνει ήδη άδεια!

Θα μαγειρέψετε ή θα είναι μέρα αργίας από την κουζίνα για σας; Αν είναι μέρα αργίας, να την απολαύσετε! Αν όμως έχετε καλεσμένους στο γιορτινό τραπέζι, θα ήθελα να σας προτείνω μερικά φαγητά που θα ευχαριστήσουν πολύ όσους τα δοκιμάσουν!

Για το καλωσόρισμα, μαζί με το ούζο ή το τσίπουρο, έχετε έτοιμα μερικά μπολάκια Μπατόν σαλέ (ετοιμάστε τα 2 μέρες νωρίτερα)

Για ορεκτικό, σερβίρετε Ψητές κόκκινες πιπεριές και καπνιστή μελιτζανοσαλάτα Βaba ghanoush (ψήστε τα λαχανικά στο γκριλ από την προηγούμενη μέρα)

ορεκτικά: μπατόν σαλέ, ψητές πιπεριές Φλωρίνης, καπνιστή μελιτζανοσαλάτα

Κοτόπουλο με μπάμιες λιαστές – ένα πιάτο με ένταση και χαρακτήρα

Κοτόπουλο με μπάμιες λιαστές - μεστή γεύση χωρίς τα "υγρά" της μπάμιας!

Όταν ήμουν μικρή είχα τραυματική εμπειρία με τις μπάμιες, όπως μου τις σερβίριζαν στις ταβέρνες της αγαπημένης μου Κρήτης, όπου περνούσαμε τα καλοκαίρια. Ξέρετε τι εννοώ, είμαι σίγουρη!

Οι μπάμιες ήταν το τελευταίο φαγητό που δέχτηκα να τρώω μετά από πολλές-πολλές προσπάθειες της μαμάς μου. Τρώγαμε μπάμιες μόνο τα καλοκαίρια, όταν ήταν φρέσκια η παραγωγή. Αφού έπλενε τις μπάμιες, καθάριζε το σκουφάκι τους πολύ προσεκτικά να μην ανοίξει τους βλενογόνους, αλάτιζε και ράντιζε με μπόλικο ξύδι, τις άπλωνε σε λαμαρίνα σε μια στρώση και τις άφηνε στον πρωϊνό ήλιο για 2-3 ώρες να στεγνώσουν.

Ετσι ήταν ακόμα πράσινες αλλά είχαν σφίξει λίγο και είχαν χάσει τα πολλά υγρά τους εσωτερικά. Ετσι συνήθισα κι εγώ να μαγειρεύω τις μπάμιες. Αυτή τη φορά δοκίμασα να πάω ένα βήμα παρακάτω. Τις άφησα στον ήλιο περισσότερο, περίπου 6 ώρες (1-7μμ). Είχαν χάσει το χρώμα τους, είχε σφίξει η σάρκα τους και είχε μειωθεί ο όγκος τους. Μοσχοβόλαγαν όμως, ήταν ψημένες από το ξύδι,το αλάτι και τον ήλιο και -όταν άνοιξα μια- δεν είχε καθόλου υγρά μέσα της. Τέλεια, σκέφτηκα!  Αν αποκτούσαν και πιο ελκυστικό χρώμα στο μαγείρεμα, θα πετύχαινε μια χαρά το φαγητό. Πως σας φαίνονται στη φωτογραφία;

Χοιρινή μπριζόλα μαριναρισμένη σε μουστάρδα και μέλι – συμμετοχή στο διαγωνισμό Cook Shop “bbq lovers” @youtube

το βίντεο ακολουθεί στα ...περισσότερα

Η saison επίσημα άνοιξε! Για τους επόμενους τρεις μήνες, το καλοκαίρι θα ζεσταίνει τις μέρες μας και θα δροσίζει τις νύχτες μας ή θα καίει τις μέρες μας και θα ζεσταίνει τις νύχτες μας. Ας έρθει, όπως θέλει.

Καλοκαίρι σημαίνει φαγητό στο μπαλκόνι ή στον κήπο ή στις πράσινες ταράτσες. Καλοκαίρι σημαίνει φίλοι στο σπίτι, βραδυνά ποτά και κουβεντούλα. Κι ας έχουμε δουλειά το πρωϊ. Το φαγητό γίνεται ανάλαφρο, λαχανικά και σαλάτες. Την πείνα χορταίνει τέλεια μια μπριζόλα ψητή στο bbq, είτε είναι ηλεκτρικό είτε με κάρβουνα ή γκάζι είτε η απλή μαντεμένια γκριλιέρα στην εστία της κουζίνας.

Με ενθουσίασε ο διαγωνισμός του Cook Shop και έκανα το πρώτο μου βίντεο Ο διαγωνισμός ζητάει να ανεβάσουμε ένα βιντεάκι στο youtube που να έχει σχέση με το bbq. Μια και είχα ασχοληθεί με τις μαρινάδες, έκανα το μαρινάρισμα μιας χοιρινής μπριζόλας.

Μοσχαρίσια μπριζόλα μαριναρισμένη σε καφέ και ρούμι – η ζουμερή

Μοσχαρίσια μπριζόλα μαριναρισμένη σε καφέ και ρούμι (βραδυνή φωτογραφία, χωρίς καλό φωτισμό αλλά πολύ ωραίο φαγητό)

Μου ζήτησαν αυτή τη μαρινάδα, στη σελίδα “Ρωτήστε με” (κάτω δεξιά). Δεν την είχα δοκιμάσει και μου πήρε λίγο χρόνο να ψάξω, να επιλέξω συνταγή και να τη δοκιμάσω, πριν σας πω γι’αυτήν.

Μαριναρισμένο κρέας σε καφέ; Ακούστηκε ασυνήθιστο και ενδιαφέρον! Μια καλή ευκαιρία να μιλήσουμε, λοιπόν, για μαρινάδες.

Αν θέλετε να ενισχύσετε τη γεύση του κρέατος, να το αρωματίσετε και να το μαλακώσετε πριν το βάλετε πάνω στη σχάρα του γκριλ, μια μαρινάδα θα κάνει το θαύμα της. Φυσικά, κάνει και για ψάρι και για λαχανικά, ακόμη.

Συνήθως, η μαρινάδα αποτελείται από τρία στοιχεία  βάσης:

α. Λιπαρό στοιχείο, για να δώσει υγρασία στο κρέας και να διαχύσει τα αρώματα. Κάθε λάδι έχει άλλο άρωμα και ένταση. Σκεφτείτε το ελαιόλαδο, το σησαμέλαιο, τα φυτικά λάδια.

Ψητό αρνάκι 2ης ημέρας – με πέστο δυόσμου και λαχανικά

Ψητό αρνάκι σερβιρισμένο με πέστο φρέσκου δυόσμου, πράσινο κρεμμυδάκι, κόκκινη πιπεριά και αυγά με ανηθοσαλάτα

Το ψητό αρνάκι που περίσσεψε σε πολλούς αρέσει κρύο την επόμενη μέρα.

Εγώ προτιμώ να το ζεσταίνω με λίγο νερό σε αντικολλητικό τηγάνι, για να αποκτήσει λίγη υγρασία και να μαλακώσει. Όταν πιεί το νερό του η κρούστα του ξαναγίνεται τραγανή, αν ακουμπά στον πάτο του τηγανιού.

Το έκοψα, πάνω σε ξύλο, σε μπουκιές, το σερβίρισα με κόκκινες πιπεριές σε λεπτές ροδέλες και πράσινα κρεμμύδια και πάνω του έριξα πέστο δυόσμου λυώνοντας απλά στο γουδί 10 φύλλα φρέσκου δυόσμου με το ξύσμα ενός μικρού λεμονιού, το χυμό του, 2-3 κουταλιές σούπας λάδι και μια πρέζα αλάτι.

Συμπλήρωσα στην πιατέλα ένα αυγό βραστό με ανηθοσαλάτα και το πρόσφερα για φαγητό τη Δευτέρα του Πάσχα, μαζί με κρητική ρακή.

Παρακαλώ, τσιμπήστε ένα μεζέ!

Κατσικάκι με λιαστό κρασί και πετιμέζι – το λουκούμι!

Kατσικάκι με λιαστό κρασί και πετιμέζι

Φοβάμαι πως δεν μπορώ να περιγράψω αυτό το φαγητό, όσο του αξίζει. Μπορώ όμως να σας το κάνω δώρο, για να το μοιραστείτε με τους αγαπημένους σας και να το διαπιστώσετε μόνοι σας.

Έχει τη διαδικασία του, όμως όλα τα μυστικά τα περιγράφω, για να πετύχετε το ίδιο αποτέλεσμα.

Και το γλυκό κρασί και το πετιμέζι είναι υλικά με έντονη γλυκύτητα αλλά με υπόξινη βάση. Ισορροπούν τα όξινα συμπληρώματα, λεμόνι-πορτοκάλι, περιορίζουν τη λιπαρότητα στη γεύση και ποτίζουν θεϊκά τις πατατούλες.

Για τα ψητά τοματάκια, τι να πω;  Γεύση που σε κάνει να παραμιλάς! Αν δεν δοκιμάσετε, δεν μπορείτε να με καταλάβετε!

Σας το είπα: “δεν βρίσκω λόγια για αυτό το φαγητό! ”

Τζιγεροσαρμάδες – οι πασχαλινοί

Τζιγεροσαρμάδες από τον Chef in love

Είχα τη χαρά να παρακολουθήσω τον Chef in love, Τόνυ Καβαλιέρο, να ετοιμάζει πασχαλινά φαγητά και μέσα στα δάχτυλά του να μεταμορφώνονται τα υλικά σε πιάτα που η γεύση τους σε κάνει να παραμιλάς!

Έχετε δοκιμάσει τζιγεροσαρμάδες; Οι Βορειοελλαδίτες μη χαμογελάτε, παρακαλώ! Για σας αυτό το πιάτο είναι συνηθισμένη νοστιμιά. Νότια, όμως, δεν είναι πολύ συνηθισμένο φαγητό και κυρίως στις σπιτικές κουζίνες.

Μια γέμιση από τα βασικά υλικά της μαγειρίτσας (συκωταριά, φρέσκα κρεμμυδάκια, ρύζι), εμπλουτισμένη με σπανάκι, δυόσμο, κουκουνάρι και σταφίδες, τυλιγμένη σαν κεφτεδάκι μέσα σε αρνίσια μπόλια και ψημένη στο φούρνο.

Φαντάζεστε τη γεύση της;

Ο Τόνυ μας μαθαίνει την τέχνη της μαγειρικής κάθε Τετάρτη, 6-9.30μμ στο σεμιναριακό του κέντρο, στους Αμπελόκηπους, στην Αθήνα.

Κρεατόσουπα για το κρύωμα

Κρεατόσουπα

Μετά το σαλέπι, συνεχίζω με το βαρύ πυροβολικό για το κρύωμα. Κρεατόσουπα. Μικρή, όταν αρρώσταινα και με ρώταγε η μαμά μου τι θέλω για φαγητό, έκλεινα τα μάτια και άκουγα τι ζητούσε το σώμα μου για γιατρικό. Πάντα ήταν το ίδιο. Ζεστή, δυναμωτική κρεατόσουπα.

Πήρα ένα κομμάτι από ελιά μοσχαριού, σιγόβρασα το κρέας για δύο ώρες, το σούρωσα πριν ρίξω τα λαχανικά και καθάρισα όλα τα ψαχνά πριν ρίξω το κρέας πάλι στη σούπα. Ετσι ούτε σπασμένα κοκκαλάκια, ούτε παχάκια που δυσκολεύουν το καθάρισμα μέσα στη σούπα! Σουπίτσα που τρώς μόνο με ένα κουτάλι.

Υπάρχουν δύο ακόμα εκδοχές στο σερβίρισμα:

“Το καλωσόρισμα του Αντώνη”

Είναι μερικά εστιατόρια που σε κερδίζουν με την ειλικρίνειά τους, τις γεύσεις και τους ανθρώπους τους,  που πας, ξαναπας και τελικά τα κάνεις στέκι σου.

Κατσικάκι με αγκινάρες

Εμείς γνωρίσαμε τον Αντώνη Ρούσο σαν ιδιοκτήτη της ταβέρνας “Ο Σπύρος” στην Κηφισιά. Το μάθαμε από τα βραβεία Gourmet και πήγαμε για το κατσικάκι με τις αγκινάρες του. Από τότε ξαναπήγαμε μόνοι, με φίλους, με αφορμή κάθε φορά μια λαχτάρα για καθαρή γεύση.

“Ο Σπύρος” άλλαξε όνομα, διεύθυνση, μεγάλωσε και απέκτησε αυλή. Η κουζίνα του, όμως, παραμένει σταθερή αξία. Πήγαμε με φίλους, Δευτέρα βράδυ και είχαμε τη μεγάλη χαρά να δοκιμάσουμε πολλά πιάτα. Ο Αντώνης εξηγούσε σε κάθε πιάτο τα συστατικά και την προέλευσή του, περήφανος γιατί “ταΐζει τους πελάτες του ό,τι θα τάϊζε τον γιο του”.

Περισσότερες φωτογραφίες στην ιστοσελίδα του Αντώνη .

Oro Toro … medium rare

Όταν έχεις πάει σε ένα όμορφο εστιατόριο, έχεις δοκιμάσει όμορφες γεύσεις αλλά δεν τις έχει ευχαριστηθεί, τι γράφεις; Θετικά η αρνητικά σχόλια; Δύσκολη η απόφαση. Ας εξιστορήσουμε λοιπόν απλά την επιχείρηση “Oro Toro” στο μαγαζί των Βριλησσίων.