Life can be TasteFULL

Ας μιλήσουμε :)

Σ’αυτήν τη σελίδα μπορείτε να με ρωτήσετε ό,τι θέλετε για να κάνετε τη ζωή σας γεμάτη γεύση / tasteFULL.

Γράψτε το σχόλιο σας κι εγώ θα απαντήσω.

79 Σχόλια »

  1. exw ypospin mia syntagi gia marinata me kafe filtrou gia kreas. (pou exei episis roumi, mayri zaxari, skordo, koliandro klp)
    omws de thymamai gia ti kreas einai kai epipleon tha ithela ti gnwmi sou gia to poso kali mporei na einai

    Σχόλιο από me — 6 Μαΐου, 2009 @ 1:27 μμ | Απάντηση

  2. Δοκίμασα τη συνταγή σου για μακαρόνια με κιμά. Ομολογώ ότι αναρωτιώμουν αν θα καταλάβω σημαντική διαφορά από τη δική μου που μαρέσει ιδιαίτερα. Και, ναι το αποτέλεσμα ήταν εξαιρετικο. Το μη ανακάτεμα του κιμά το έκανε;η περισσότερη ντομάτα; δεν μπορω να πώ σίγουρα. Θαυμάσιος! Σ’ευχαριστώ 🙂

    Ο γυιός μου είναι τρίτη δημοτικού και πάει σε ολοήμερο. Δεν του αρέσει το φαγητό του σχολείου και έτσι του δίνω δεκατιανό και μεσημεριανό από το σπίτι. Μεχρι πέρυσι το σχολείο ζέσταινε τα ταπεράκια τους φέτος όμως όχι. Μας προέτρεψαν να χρησιμοποιούμε θερμός φαγητού. Δυστυχώς ο Ιάσονας δεν το θέλει (το βλέπει πασαλειμμένο όταν το ανοίγει και αηδιάζει) και έτσι ..δυσκολεύομαι.

    Αν ποτέ έχεις όρεξη να μας συμβουλέψεις εμάς τις μικρομάνες τι να δίνουμε στα παιδιά μας στο σχολείο…

    Σχόλιο από Μαρία — 17 Μαΐου, 2009 @ 9:28 μμ | Απάντηση

    • Μαράκι, ετοιμάζομαι για τον Σεπτέμβρη. Θα βρούμε φαγητά που θα δίνουν στα παιδιά την ενέργεια που χρειάζονται και την χαρά να τα τρώνε κάθε μέρα.

      Σχόλιο από Vicky — 23 Ιουλίου, 2009 @ 2:55 μμ | Απάντηση

  3. κ.Κουμάντου γεια σας.Είδα το άρθρο σας στο περιοδικό ΓΥΝΑΙΚΑ. Ασχολούμαι και εγώ πολύ με την μαγειρική,δεν έχω βγάλει κάποια σχολή, αλλά ξέρω να μαγειρεύω πολλά χρόνια.Αν χρειάζεστε κάποιον βοηθό θα χαρώ να με καλέσετε στο τηλέφωνο 6945350081.
    Σας ευχαριστώ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ.

    Σχόλιο από ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΣΤΕΙΑΚΑΚΗ — 22 Ιουνίου, 2009 @ 2:22 μμ | Απάντηση

    • Σ’ευχαριστώ Ελευθερία. Θα σε έχω στο νου μου, όταν χρειαστώ βοήθεια. Κρητικιά, από που;

      Σχόλιο από Vicky — 22 Ιουνίου, 2009 @ 2:37 μμ | Απάντηση

  4. ΑΠΟ ΗΡΑΚΛΕΙΟ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ

    Σχόλιο από ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΣΤΕΙΑΚΑΚΗ — 22 Ιουνίου, 2009 @ 5:53 μμ | Απάντηση

  5. 3.Συγχαρητήρια γιὰ τὴν γευστική συνταγὴ τῆς “καυτερῆς πιπεριᾶς”μὲ τὸ μαστέλο Χίου.
    Ὣς Ἑλληνικὴ Ἀκαδημία τῆς Καυτερῆς Πιεπεριᾶς ζητοῦμε τὴν ἄδεια γιὰ τὴν δημοσίευση τῆς παραπάνω συνταγῆς στὸ ἱστολόγιὸ μας (http://kafteripiperia.blogspot.com).
    Εὐχαριστοῦμε ἐκ τῶν προτέρων.Μὲ ἐκτίμηση, Ε.Α.Κ.Π.

    Σχόλιο από Ἑλληνικὴ Ἀκαδημία τῆς Καυτερῆς Πιπεριᾶς — 29 Ιουνίου, 2009 @ 7:24 πμ | Απάντηση

  6. ΕΙΔΑ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΣΤΗ ΓΥΝΑΙΚΑ ΚΑΙ ΨΑΧΝΩ ΤΗ ΣΥΝΤΑΓΗ ΓΙΑ ΤΑ ΤΣΟΛΙΑ? ΔΕ ΕΧΩ ΙΔΙΑΙΤΕΡΗ ΕΞΙΚΟΙΩΣΗ ΜΕ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΕΝΟΣ BLOG, ΠΩΣ ΘΑ ΤΗ ΒΡΩ?

    Σχόλιο από ΜΑΡΙΑ- ΧΟΛΑΡΓΟΣ — 3 Ιουλίου, 2009 @ 3:06 μμ | Απάντηση

  7. Γεια σου Βικυ, απο τοτε που βρηκα το site ειμαι ενθουσιασμενη, εφτιαξα ηδη αρκετες φορες τον μουσακα.ΤΕΛΕΙΟΣ…
    Μου αρεσει πολυ η τρουφα , αλλα γιατι ειναι ακριβη η λυση που βρηκα ειναι η BOSCHAIOLA. Δεν ξερω που να την βρω στην Ελλαδα, αλλα διαβασα για ενα , μπορει να ειναι αυτο? και που το βρισκω?

    Σχόλιο από alphabeta — 23 Ιουλίου, 2009 @ 1:30 μμ | Απάντηση

    • Καλωσόρισες στο tasteFULL. Χαίρομαι πολύ για το μουσακά σου. Δεν είχα ακούσει ποτέ το όνομα αυτό στα μανιτάρια. Έψαξα και βρήκα πως Boscaiola δεν είναι ποικιλία μανιταριών αλλά ονομασία σάλτσας που περιέχει μανιτάρια. Γίνεται είτε άσπρη με κρέμα γάλακτος είτε κόκκινη με τομάτα. Η Barilla κυκλοφορεί τέτοια σάλτσα έτοιμη -κάπου, όχι στην Ελλάδα (http://www.barillaus.com/Home/Pages/Boscaiola.aspx). Στους συνδέσμους που σου δίνω θα βρεις συνταγές, που θα δοκιμάσω κι εγώ.
      Η σάλτσα γίνεται με αποξηραμένα porcini (με κόκκινη σάλτσα http://italianfood.about.com/library/rec/blr1295.htm ή με λευκή σάλτσα http://aww.ninemsn.com.au/article.aspx?id=785951) είτε με φρέσκα μανιτάρια, buttons (http://www.bestrecipes.com.au/recipe/Fettucine-Boscaiola-L187.html).
      Δοκίμασε και πες μου εντυπώσεις.

      Σχόλιο από Vicky — 23 Ιουλίου, 2009 @ 2:51 μμ | Απάντηση

      • H BOSCAIOLA ΠΟΥ ΕΙΧΑ ΑΓΟΡΑΣΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΤΑΛΙΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΕΤΟΙΜΗ ΣΑΛΤΣΑ ΑΠΟ ΔΙΑΦΟΡΑ ΜΑΝΙΤΑΡΙΑ ΜΕ ΕΝΤΟΝΗ ΤΗΝ ΓΕΥΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΜΥΡΩΔΙΑ ΜΑΥΡΗΣ ΤΡΟΥΦΑΣ. ΠΩΛΕΙΤΑΙ ΣΕ ΓΥΑΛΙΝΑ ΔΟΧΕΙΑ ΣΕ DELICATESSEN. ΑΥΤΟ ΠΡΟΣΠΑΘΩ ΝΑ ΒΡΩ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ…ΕΠΙΣΗΣ ΚΑΠΟΥ ΔΙΑΒΑΣΑ ΓΙΑ «ΠΟΛΤΟ ΤΡΟΥΦΑΣ». ΜΗΠΩΣ ΞΕΡΕΙΣ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΤΟ ΒΡΙΣΚΩ?

        Σχόλιο από alphabeta — 23 Ιουλίου, 2009 @ 9:51 μμ

  8. Στο De Gustibus (2102848915) πουλάνε μια σάλτσα μανιταριών που την λένε RUSTICHELLA D’ ABRUZZO ΣΑΛΤΣΑ ΤΑΡΤΟΥΦΑΤΑ(Η Ταρτουφάτα, είναι μια σάλτσα μανιταριών – ταρτούφο στα ιταλικά είναι το μανιτάρι τρούφα – φτιαγμένη από καλλιεργημένα μανιτάρια (Agaricus Bisporus, 47%), αγνό παρθένο ελαιόλαδο, μαύρη καλοκαιρινή τρούφα (Tuber Aestivum, 1,5%), σκόρδο, μαϊντανό, μαύρες ελιές και αλάτι).
    Επίσης πουλάνε πολτό ή πουρέ -όπως το ονομάζουν – από λευκή ή μαύρη τρούφα σε σωληνάριο καθώς και χυμό από μαύρη τρούφα.

    Σχόλιο από Vicky — 23 Ιουλίου, 2009 @ 11:54 μμ | Απάντηση

  9. Σ’ευχαριστω πολυ για τις χρησιμες πληροφοριες!Θα σ΄ενημερωσω οταν τα δοκιμασω.

    Σχόλιο από alphabeta — 24 Ιουλίου, 2009 @ 7:45 πμ | Απάντηση

  10. Γεια σου Βικυ, κανω λαδερες γεμιστες πιπεριες με ρυζι,κουκουναρια και μαυρη σταφιδα. Τις ψηνω στο φουρνο. Μηπως ξερεις ποιο ειδος ρυζιου ειναι καταλληλο?

    Σχόλιο από alphabeta — 26 Ιουλίου, 2009 @ 10:30 πμ | Απάντηση

  11. λατρευω τον τροπο που γραφετε συνταγες. ηδη εχω κανει καποιες από αυτες

    η μικρη μου έχει γενεθλια και θα ήθελα να τις κανω εγω την τουρτα της
    εχεις κατι να μου προτεινεις που θα αρεσει στα παιδια αλλα και στους μεγαλους.
    ευχαριστω εκ των προτερων
    αγγελικη

    Σχόλιο από αγγελικη — 24 Αύγουστος, 2009 @ 10:46 μμ | Απάντηση

  12. Θελω να σας ρωτησω επειδη γραφετε για κηπευτικα στο σπιτι,εαν ξερετε καποιο καλο βιολογικο ελαιολαδο extra παρθενο. Τωρα ειδα οτι υπαρχει σελιδα για ερωτησεις. ευχαριστω πολυ.

    Σχόλιο από ΑΣΠΑ ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΥ — 25 Αύγουστος, 2009 @ 5:01 μμ | Απάντηση

    • Ασπα μου, μην ανησυχείς. Βλέπω όλα τα σχόλια όπου κι αν γράφονται. Ο λόγος που δεν σου απάντησα άμεσα είναι γιατί δεν ξέρω να σου προτείνω κάτι. Ανήκω στα ελληνικά σπίτια που έχουν το δικό τους λάδι και δεν αγoράζω παρά μόνο αγουρέλαιο, που μας αρέσει πολύ, σαν τελείωμα σε όλα τα πιάτα και σαν ορεκτικό στα τραπέζια φίλων – μόνο του, με λίγη καυτερή πιπεριά ή τριμμένη φρέσκια ρίγανη και ψωμάκι.
      Θέλω να ψάξω τα ελαιόλαδα σε επόμενη έρευνα. Η ΓΑΙΑ, πάντως έχει βραβευμένα στο εξωτερικό ελαιόλαδα. Δοκίμασέ τα. Γενικά, πάντως, η Μεσσηνία έχει πιο ήπιο λάδι σε ένταση από τη Κρήτη. Το κρητικό λάδι είναι έντονα φρουτώδες. Η ίδια ελιά στην Πελοπόνησσο και στη Κρήτη θα δώσει διαφορετικό λάδι, ανάλογα με τις βροχές και το έδαφος. Αλλά και στην ίδια περιοχή μπορείς να βρεις διαφορετικής γευστικής έντασης λάδι, ανάλογα με το πόσο νωρίς έχει μαζέψει ο παραγωγός τις ελιές (πιο νωρίς πιο πιπεράτο λάδι, πιο ώριμες πιο ήπιο λάδι) και πόσο «γεμάτη» ειναι η ελιά σε καρπό (πιο λίγος καρπός πιο έντονο λάδι).
      Το χρώμα του λαδιού είναι μια ένδειξη γευστικής έντασης. Όσο πιο πράσινο, τόσο πιο έντονο. Όσο πιο χρυσό, τόσο πιο ήπιο.
      Ενα site, που βρήκα ψάχνοντας για να σου απαντήσω, για βιολογικό εξτρα παρθένο λάδι Μεσσηνίας (έχει τηλέφωνο επικοινωνίας) είναι : http://www.vatsiko.gr/
      Επισης, ένα ηλεκτρονικό κατάστημα που πουλάει ελληνικά προϊόντα έχει μια ποικιλία από εξτρα παρθένα λάδια. Τσέκαρέ το : http://www.progreece.gr/page.ashx?pid=19&type=Product&catid=396
      Τώρα, σχετικά με τη μαγιονέζα, οι περισσότερες συνταγές συστήνουν μαλακά λάδια (ηλιέλαια κλπ)γιατί θεωρούν τη γεύση του ελαιόλαδου υπερβολικά δυνατή. Εγώ διαφωνώ, γιατί μ’αρέσει η γεύση του ελαιόλαδου στη μαγιονέζα. Αν το σκεφτούμε λίγο, τι είναι η μαγιονέζα; ένα λαδολέμονο στο οποίο έχουμε προσθέσει την πρωτεϊνη του κρόκου για να μην διαχωριστούν τα υλικά (λιπαρό και όξινο στοιχείο). Εγώ στο λαδολέμονο βάζω λάδι ελιάς. Είναι θέμα αντίληψης και γευστικής προτίμησης. Δοκίμασέ το και αποφάσισε τι προτιμάς εσύ και η οικογένεια σου. Πες μου κι εμένα μετά 🙂

      Σχόλιο από Vicky — 25 Αύγουστος, 2009 @ 6:46 μμ | Απάντηση

  13. Σ’ευχαριστω παρα πολυ που ασχοληθηκες. Κι’εγω την μαγιονεζα την φτιαχνω με ελαιολαδο οπως και το λαδολεμονο,αλλα ψαχνω πολυ για ολο πιο μαλακα λαδια. Θα κοιταξω αυτα που μου ειπες και βεβαιως θα σου πω. Και παλι ευχαριστω,και καλες μαγειρικες εμπνευσεις ν’ανοιγει και το δικο μας μυαλο.

    Σχόλιο από ΑΣΠΑ ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΥ — 28 Αύγουστος, 2009 @ 1:44 μμ | Απάντηση

  14. Εφτιαξα μαρμελαδα βερυκοκο στον ηλιο και εγινε καταπληκτικη.Φετος ειχαμε εξαιρετικα βερυκοκα . Εκοψα λοιπον 1 κιλο βερυκοκα τα επλυνα τους εβγαλα τα κουκουτσια τα εκοψα στην μεση και τα εβαλα στην μαντεμενια κατσαρολα για μαρμελαδες τα σκεπασα με 500 γρ καφε ζαχαρη και 2κουταλακια του γλυκου λεμονι βιολογικο,που τα περνω απο την βιολογικη λαικη του Ψυχικου(ειναι εξαιρετικη).Σκεπαζω την κατσαρολα και την αφηνω ολο το βραδυ στο ψυγειο για να βγαλουν τα βερυκοκα τα νερα τους.Την αλλη μερα βαζω την κατσαρολα σε σιγανη φωτια για 20 λεπτα.την ωρα που βραζει βαζω μισο κουταλακι βαννιλια σκονη βιολογικη. μετα αδειαζω την κατσαρολα σ’ενα πυρεξ η σε ταψι,να ειναι ενα ενα τα βερυκοκα και τ’αφηνω 15 μερες στην ταρατσα στον ηλιο.Τα σκεπαζω με πολυ λεπτο τουλπανι. Εαν εχετε υπομονη δοκιμαστε την θα με θυμηθητε,εναι εξαιρετικη.

    Σχόλιο από ΑΣΠΑ ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΥ — 31 Αύγουστος, 2009 @ 6:10 μμ | Απάντηση

    • Εξαιρετική τεχνική για να φτιάχνεις μαρμελάδα. Χαίρομαι πολύ που ακολουθούνται τέτοιες πρακτικές στην εποχή μας και θα περάσουν και στα παιδιά μας, έστω κι αν είναι παιδιά της πόλης. Στα υπόψη για τα επόμενα βερύκοκα. Σ’ευχαριστώ που μοιράζεσαι την συνταγή 🙂

      Σχόλιο από Vicky — 31 Αύγουστος, 2009 @ 7:00 μμ | Απάντηση

  15. Καλησπερα vicky σου χρωστω μια απαντηση για το λαδι. Κοιταξα τα λαδια που μου ειπες(σ’ευχαριστω)και ψαχνωντας βρηκα ενα εξαιρετικο,λεγεται Ακαρπος. Το τελειο για μαγιονεζα,βεβαια για ολα ειναι καλο αλλα νομιζω στην μαγιονεζα φαινεται το καλο λαδι. Εαν τυχει δοκιμασε το θα σ’αρεσει.Καλο μεσημερι.

    Σχόλιο από ΑΣΠΑ ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΥ — 8 Σεπτεμβρίου, 2009 @ 12:28 μμ | Απάντηση

    • Καλησπέρα Άσπα
      Σ’ευχαριστώ πολύ. Ποιός είναι ο παραγωγός; γιατί μόνο με το όνομα δεν βρήκα τίποτα στο δίκτυο. Το χρώμα του είναι χρυσαφί; σκέφτομαι μήπως με το χρώμα έχουμε έναν οδηγό για να καταλαβαίνουμε την ένταση του λαδιού.

      Σχόλιο από Vicky — 8 Σεπτεμβρίου, 2009 @ 1:51 μμ | Απάντηση

  16. Καλησπέρα Vicky.Ο παραγωγός είναι Μαρία Χάν από τήν ορεινή Φθιώτιδα. Είναι πολύ ελαφρύ, βιολογικό μέ ωραίο ανοικτό πράσινο χρώμα. Γιά μαγιονέζα Vicky μού είναι ότι πρέπει βέβαια γιά μένα. Εάν τύχει δοκίμασε το,νά μού πείς τήν γνώμη σου.

    Σχόλιο από aspasav — 10 Σεπτεμβρίου, 2009 @ 3:20 μμ | Απάντηση

  17. Καλησπερα Vicky μου. θελω να σε ρωτησω εαν ξερεις την συνταγη για vitello tonnato. Eχω τραπεζι αυριο φιλους και θελω να το φτιαξω. Το ειχα φτιαξει παλια και δεν το θυμαμαι. Σ’ευχαριστω.

    Σχόλιο από aspasav — 18 Σεπτεμβρίου, 2009 @ 5:58 μμ | Απάντηση

    • Καλησπέρα Άσπα 🙂 Όλο το καλοκαίρι ήθελα να μαγειρέψω αυτή τη συνταγή, την οποία είχα διαβάσει και ήθελα να δοκιμάσω. Όσο κάνει ζέστη ακόμα, ίσως την προλάβω. Λοιπόν, θα τα γράψω όσο καλύτερα μπορώ. Θέλει μαρινάρισμα ολη νύχτα (γράφουν για 24 ώρες) και ετοιμασία αύριο. Αυτό το πιάτο διατηρείται 1 εβδομάδα στο ψυγείο και ωριμάζει σαν γεύση. Μαρινάρεις στην κατσαρόλα 1κιλό μοσχάρι (κιλότο ή φιλέτο) με 2 κλαδιά σέλερυ, 3 καρότα, 2 κρεμμύδια, ένα κλαδί φρέσκο δενδρολίβανο (ή δάφνη ή φασκόμηλο) και 3 κούπες λευκό κρασί. Το πρωί, βγάλε το κρέας και δέστο με σπάγγο για να κρατήσει το σχήμα στο βράσιμο. Βάλε την κατσαρόλα στη φωτιά, πρόσθεσε νερό όσο να σκεπάζει το κρέας και βράσε για 1 και 1/2 ώρα (ξάφρισε, αν χρειαστεί) μέχρι να γίνει πολύ μαλακό. Αφησε να κρυώσει στο ζωμό. Βγάλτο, τύλιξέ το σε μεμβράνη και βάλτο στο ψυγείο. Σούρωσε το ζωμό και βγάλε το λίπος που ίσως έχει μαζευτεί στην επιφάνεια. Βάλε το ζωμό να συμπυκνωθεί μέχρι να μείνει περίπου 3 κούπες. Θα τον χρειαστείς στη σάλτσα. Βάλε στο μπλέντερ 300 γρ τόνο κονσέρβα, 6 αντζούγιες, 40γρ κάπαρη, 3 κρόκους σφικτά βρασμένους, 6 κουτ.σούπας χυμό λεμονιού, 2 κουτ.σούπας λευκό ξύδι. Αραίωσε με 1 κούπα ζωμό. Πρόσθεσε 1 κούπα λάδι -λίγο λίγο όπως στη μαγιονέζα και αν χρειαστεί συνέχισε να αραιώνεις με άλλη μια κούπα ζωμό. Τσέκαρε αλάτι, πιπέρι. Βγάλε το κρέας από το ψυγείο, βγάλε σπάγγους, κόψτο σε φέτες (με ηλεκτρικό μαχαίρι καλύτερα). Σερβίρισε σε πιατέλα με την σάλτσα πάνω τους και στολίζεις με την κάπαρη (και τα καρότα, αν είναι αξιοπρεπή και νόστιμα). Ελπίζω το τραπέζι να είναι το βράδυ για να προλάβεις να το παγώσεις μέχρι τότε. Καλή επιτυχία!

      Σχόλιο από Vicky — 18 Σεπτεμβρίου, 2009 @ 8:52 μμ | Απάντηση

  18. Καλημερα Vicky μου. Τωρα ειδα την συνταγη σου και δεν προλαβαινω . Θα το φτιαξω ομως αυριο που εχω παλι τραπεζι,το μεσημερι. Θα το φτιαξω με νουα γιατι το φιλετο σκληραινει αμα βραζει πολυ. Συμφωνεις? Σ’ευχαριστω πολυ,και σου ευχομαι καλο σαββατοκυριακο.

    Σχόλιο από aspasav — 19 Σεπτεμβρίου, 2009 @ 9:45 πμ | Απάντηση

    • Νομίζω πως κι εγώ νουά θα διαλέξω. Θα το μαγειρέψω αυτή την εβδομάδα. Πες μου αν σου πέτυχε ή θέλει κάποια διόρθωση. Σ’ευχαριστώ πολύ.

      Σχόλιο από Vicky — 20 Σεπτεμβρίου, 2009 @ 8:01 μμ | Απάντηση

      • Καλησπερα,Vicky μου σημερα εφτιαξα το vitello tonato. Θα το σερβιρω στο δειπνο και θα σου πω αυριο,αλλα νομίζω ομως οτι μου εγινε λιγο αραιη η σαλτσα. Για να δουμε. Θελω να σε ρωτησω και κατι ακομα. Μου εφεραν πολυ μικρα μαυρα σταφυλακια και σκεφτομαι να τα κανω μαρμελαδα,χρειαζεται κατι ιδιαιτερο να χρησιμοποιησω κατι να προσεξω?γιατι μου λεει μια φιλη μου οτι το σταφυλι δεν εχει πηκτινη και δεν θα πηξη και δεν θελω να βαλω ζελατινα. Σ’ευχαριστω για τις συμβουλες σου και την αμεση επικοινωνια .Εισαι γι’αυτο τον χρονο μια πολυ ευχαριστη γνωριμια για μενα.

        Σχόλιο από ΑΣΠΑ ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΥ — 25 Σεπτεμβρίου, 2009 @ 6:27 μμ

      • @ Άσπα, 25/9/09 Σε καμμία μαρμελάδα δεν χρειάζεται να βάζεις ζελατίνα. Όποιο φρούτο έχει χαμηλή περιεκτικότητα σε πηκτίνη, απλά προσθέτεις πηκτίνη με τον πιο φυσικό τρόπο: προσθέτεις ένα φρούτο με υψηλή περιεκτικότητα. Τα σταφύλια έχουν, πράγματι, μικρή περιεκτικότητα πηκτίνης. Θα πρότεινα να προσθέσεις -σε 1 κιλό σταφύλια καθαρισμένα- το χυμό από 1 μεγάλο σκληρό μήλο (το περνάς στον αποχυμωτή, όλο με φλούδια και κουκούτσια ή το αλέθεις στο μουλτι με λίγο νεράκι και στραγγίζεις το ζωμό). Η πηκτίνη βρίσκεται σε υψηλή συγκέντρωση στα φλούδια και στα κουκούτσια και στα «πιο σφικτά» φρούτα. Επίσης το μήλο έχει ουδέτερη γεύση και δεν θα επηρεάσει τη γεύση των σταφυλιών. Μια άλλη πρόταση -που ταιριάζει γευστικά και χρωματικά- είναι το δαμάσκηνο. Αυτό δεν βγάζει όμως χυμό. Βράσε 2 μικρά δαμάσκηνα ανά κιλό σταφυλιού σε λίγο νερό, για 10 λεπτά να μαλακώσουν, βγάλε τα κουκούτσια και άλεσέ τα στο μουλτι με λίγο από το νερό του βρασμού. Αν δεν σε ενοχλούν τα κομματάκια της φλούδας, ρίξε τον πολτό στις καθαρισμένες ρόγες. Αν σε ενοχλούν, πέρασε τον πολτό από σουρωτήρι πιέζοντας πολύ καλά (χρησιμοποίησε λίγο ακόμα από το νερό του βρασμού). Ζύγισε τις ρόγες με τον πολτό ή τον χυμό. Πρόσθεσε ζάχαρη ίση με το 60% του βάρους του φρούτου. Αφησέ το όλη νύχτα να μαλακώσει η ζάχαρη. Την επόμενη μέρα, ζέστανε σε χαμηλή φωτιά μέχρι να βεβαιωθείς ότι η ζάχαρη έχει λυώσει. Καθάριζε και τα πλαϊνά της κατσαρόλας. Πρόσθεσε το χυμό 1 λεμονιού (έχει κι αυτό πηκτίνη και ισορροπεί την γλυκύτητα). Μόνο τότε, δυνάμωσε τη φωτιά, περίμενε να πάρει καλά βράση (ανακάτευε ενδιάμεσα) και ξάφρισε επιμελώς. Μείνε δίπλα, κράτα τη φωτιά μέτρια προς δυνατή, ανακάτευε να μην κολλήσει, μέχρι να δέσει. Μην κάνεις πάνω από 1,5-2 κιλά τη φορά. Κάτι ακόμα: μπορείς να εξοντώσεις αρκετούς από τους μύκητες των σταφυλιών, βουτώντας τις καθαρισμένες και πλυμμένες ρόγες σε καυτό νερό, πριν τις ενώσεις με τη ζάχαρη. Θα γλυτώσεις αρκετό ξάφρισμα έτσι. Καλή επιτυχία!
        Το σημείωσα για τη σάλτσα, ίσως να μην θέλει 1 κούπα ζωμό. Όταν το κάνω θα φτιάξω τις αναλογίες.

        Σχόλιο από Vicky — 25 Σεπτεμβρίου, 2009 @ 10:30 μμ

  19. Γειά σας και πάλι. Να ζητήσω μια συμβουλή? Εφτιαξα σήμερα μαρμελάδα από βανίλιες, αλλα έπηξε τόσο πολύ που κόβεται με το μαχαίρι (και δύσκολα θα έλεγα!). Να σημειώσω ότι την έβρασα το μισό χρόνο απ’ ότι έλεγε η συνταγή γιατί είδα ότι έπηζε πολύ γρήγορα. Είναι η πρώτη φορά που κάνω μαρμελάδα με το συγκεκριμένο φρούτο. Υπάρχει τρόπος να την διορθώσω ή να την πετάξω να πάει στο καλό? Ευχαριστώ πολύ για το χώρο και το χρόνο σας. Καλό βράδυ.

    Σχόλιο από mariam — 23 Σεπτεμβρίου, 2009 @ 9:28 μμ | Απάντηση

    • Καλησπέρα. Καταλαβαίνω την απογοήτευση να ξοδεύεις χρόνο και προσπάθεια και να μην πετυχαίνει το αποτέλεσμα. Χαμογέλα, όμως, σου έχω λύση. Βράσε νερό, να κοχλάσει, και ρίξε λίγο λίγο στην πηγμένη μαρμελάδα. Όπως θα μαλακώνει η επιφάνεια, με ξύλινο κουτάλι άνοιγε τρύπες κάθετα γαι να διεισδύσει το νερό. Όσες πιο πολλές κουταλιές ανοίγεις, τόσο πιο πολύ θα εξαφανίζεται το νερό. Μην προσπαθήσεις να ανακατέψεις κυκλικά ακόμα. Συνέχιζε αυτή την πρακτική. Καυτό νερό, σπάσιμο της πάστας. Κάποια στιγμή θα το δεις να έχει γίνει μικρά μικρά σβολάκια. Άφησέ το και πήγαινε για ύπνο. Θα ασχοληθείς μαζί του αύριο, ελπίζοντας ότι το νερό θα έχει κάνει τη δουλειά και θα έχει μαλακώσει την πηγμένη μαρμελάδα. Βάλτο σε χαμηλή φωτιά και δούλεψέ το ανακατεύοντας κυκλικά. Τι στο καλό; αν δεν έχει πέσει τσιμέντο μέσα, θα έχει διορθωθεί! κάντο όλο αυτό αν το χρώμα και η γεύση σε ικανοποιούν. Αν την δοκιμάζεις τώρα και σου φαίνεται καμμένη ή δεν καταλαβαίνεις καθόλου γεύση φρούτου, μην μπεις και σε άλλο κόπο, πέταξέ την. Αν όμως χρώμα και γεύση είναι οκ, δοκίμασε την διόρθωση και πες μου. Εχω αγωνία! Τι συνταγή ακολούθησες; πες την για να μην την πατήσει κι άλλος.

      Σχόλιο από Vicky — 23 Σεπτεμβρίου, 2009 @ 11:03 μμ | Απάντηση

      • Σκέφτηκα κάτι ακόμα. Αν μπορείς να κόψεις φέτες με τη ζεστή λάμα του μαχαιριού (άφησέ την σε μια κούπα με καυτό νερό), ίσως να μπορείς να κάνεις ζελεδάκια, κόβοντας σε λωρίδες και μετά κυβάκια. Τα τυλίγεις με κρυσταλική ζάχαρη και τα φυλάς σε μεταλλικό κουτί. Κάθε στρώση χώριζέ την με χαρτί αντικολλητικό. Λες να γίνεται;

        Σχόλιο από Vicky — 24 Σεπτεμβρίου, 2009 @ 7:20 πμ

  20. Πολύ Καλημέρα σας. Μπορώ να βρω πολλούς λόγους για να χάσω το χαμόγελό μου, σε διαβεβαιώ όμως πως 2,5 βάζα ανεπιτυχούς μαρμελάδας δεν είναι ένας από αυτούς !! Σ’ευχαριστώ πολύ για το χρόνο που αφιέρωσες.Θα δω τι θα κάνω και θα σου πω τι έγινε.΄Οσο για τη συνταγή επιτρέπεται να αναφέρω το site στο οποίο την βρήκα ή πρέπει να περιγράψω πως την έφτιαξα? Δεν ξέρω ακόμα τους κανόνες. Πες μου και όταν γυρίσω στο σπίτι (τώρα είμαι γραφείο) θα σου απαντήσω. Φιλιά και καλή ημέρα να έχεις.

    Σχόλιο από mariam — 24 Σεπτεμβρίου, 2009 @ 8:10 πμ | Απάντηση

    • Χαίρομαι που δεν στεναχωριέσαι γιατί εγώ μάλλον το χάνω το χαμόγελό μου, αν κάτι δεν πάει όπως το περιμένω στην κουζίνα 🙂
      Όπως θέλεις. Είτε περιγράφεις είτε γράφεις το link της συνταγής και αναφέρεις ποιό κομμάτι δεν πήγε καλά. Σωστό είναι να κάνεις σχετικό σχόλιο και στη συγκεκριμμένη συνταγή για να το εξετάσουν και να το διορθώσουν, αν πρέπει. Ή να σου απαντήσουν.
      Μμμ, στα βάζα είναι. Χωράνε σε κατσαρόλα με καυτό νερό; μήπως μαλακώσει η μαρμελάδα και βγει πιο εύκολα.

      Σχόλιο από Vicky — 24 Σεπτεμβρίου, 2009 @ 9:21 πμ | Απάντηση

  21. Μα όταν την έβαλα στα βάζα κατάλαβα το τραγικό της κατάστασης! Δε λέω ήταν από την κατσαρόλα αρκετά πιο παχύρευστη από τις μαρμελάδες που φτιάχνω, παρόλα αυτά τρωγόταν μια χαρά. Μετά την έβαλα στα βάζα καυτή, τα καπάκωσα και τα γύρισα ανάποδα για να γίνει στεγανοποίηση. Τότε δημιουργήθηκε φυσιολογικά ένα μικρό κενό στον πάτο του βάζου που εκείνη τη στιγμή ήταν αναποδογυρισμένο. Οταν κρύωσαν και τα γύρισα με το καπάκι προς τα επάνω το κενό στον πάτο δεν γέμισε ποτέ αφού η μαρμελάδα δεν επανήλθε στη θέση της σύμφωνα με το νόμο της βαρύτητας. Κοινώς η μαρμελάδα είχε στερεοποιηθεί πλήρως. Το θέαμα δεν ήταν για να χάσω το χαμόγελο μου, αλλά μάλλον για να γελάσω περισσότερο!

    Σχόλιο από mariam — 24 Σεπτεμβρίου, 2009 @ 9:52 πμ | Απάντηση

  22. Μόλις τώρα βρήκα τη συγκεκριμένη σελίδα για σχόλια… ευτυχώς δεν νιώθω πέον τόσο μόνη όταν κάνω βλακείες στην κουζίνα…. 🙂
    ευτυχώς Βίκυ που υπάρχεις με το blog σου και μας διορθώνεις…. 😉
    το έχω πει εγώ εισαι ένας θησαυρός…. 😉 και παραδοσιακός μάλιστα Αυτό είναι που αξίζει όλα τα λεφτά….keep up the good work

    Σχόλιο από ελένη — 24 Σεπτεμβρίου, 2009 @ 12:08 μμ | Απάντηση

    • Σ’ευχαριστώ πολύ 🙂
      Κάνε με χαρούμενη! πες μου ότι πέτυχες και την πάστα φλώρα σου

      Σχόλιο από Vicky — 24 Σεπτεμβρίου, 2009 @ 11:20 μμ | Απάντηση

  23. Βίκυ καλησπέρα. Το site με την μαρμελαδα από βανίλιες είναι http://www.andros-plakoura.gr/el/home/kouzina-androu/102-marmaladabournela.html. Το πρόβλημα όπως σου προείπα δημιουργήθηκε όταν κατά την διάρκεια του βρασίματος στην μισή ώρα περίπου είδα ότι η μαρμελάδα έπηζε υπερβολικά και την κατέβασα τότε. Μετά την έβαλα στα βάζα και τα υπόλοιπα τα ξέρεις. Θα επισημάνω το πρόβλημα που αντιμετώπισα και στο συγκεκριμένο site. Επίσης θα προσπαθήσω να τη διορθώσω και θα σου πώ.

    Σχόλιο από mariam — 24 Σεπτεμβρίου, 2009 @ 7:21 μμ | Απάντηση

  24. Βίκη καλημέρα,

    θα ήθελα να σου εκφράσω τα συγχαρητηριά μου για αυτή την γευστικότατη γωνιά που δημιούργησες με τόση αγάπη και φροντίδα. Είμαι γεμολόγος με εξειδίκευση στα μαργαριτάρια.Έδω και αρκετό καιρό σχεδιάζω την δημιουργία ενός μπλόγκ με σκοπό την ενημέρωση γύρω απο αύτα τα μικρά θαύματα της φύσης.
    Θα εκτιμούσα τις συμβουλές σου.
    Ευχαριστώ.
    Δέποινα

    Σχόλιο από Despina Polizou — 26 Σεπτεμβρίου, 2009 @ 8:35 πμ | Απάντηση

    • Ό,τι συγκεκριμμένο θέλεις να μάθεις, στείλε μήνυμα στο aavicky@gmail.com. Καλό ξεκίνημα στο νέο blog 🙂

      Σχόλιο από Vicky — 26 Σεπτεμβρίου, 2009 @ 5:52 μμ | Απάντηση

  25. Καλημερα Vicky μου. Τελεια θα την φτιαξω και θα σου πω. Χθες εφτιαξα την παστα φλορα σου, εγινε εξαιρετική, μπραβο για την συνταγη σου. Το vitello ετσι κι’ετσι δεν ηταν δυνατή η σαλτσα λογω ζωμου. Εαν το φτιάξεις,πρέπει να μην ειναι αραιος ο ζωμος αλλα πηχτός σαν σαλτσα για μοσχαράκι κατσαρολας , διαφορετικα αποδυναμωνει την σαλτσα.

    Σχόλιο από ΑΣΠΑ ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΥ — 26 Σεπτεμβρίου, 2009 @ 9:47 πμ | Απάντηση

    • Θα το προσέξω, σ’ευχαριστώ. Κρίμα που δεν πέτυχε με την πρώτη, ελπίζω οι καλεσμένοι να το έφαγαν τελικά 🙂

      Σχόλιο από Vicky — 26 Σεπτεμβρίου, 2009 @ 5:49 μμ | Απάντηση

      • Γεια σου Vicky.Δεν το εδωσα σε καλεσμένους. Φαγαμε οικογενειακά και στον γιο μου αρεσε,μου ειπε βέβαια οτι ηθελε την σάλτσα πιο σπιθάτη,το ιδιο και ο ανδρας μου. Εαν το φτιαξεις με πηκτή σαλτσα απο το μοσχαρακι θα γίνει τέλειο. Η συνταγή κατά τ’αλλα ειναι πολύ σωστή.

        Σχόλιο από ΑΣΠΑ ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΥ — 28 Σεπτεμβρίου, 2009 @ 6:42 μμ

      • Ωραία, θα το δοκιμάσω έτσι. Εχω ακούσει και για ένα κομμάτι που μπορεί να δώσει καλύτερα αποτελέσματα από το νουά και το λένε «χτένι» και είναι από το λαιμό του ζώου -αν τα λέω καλά- αλλά θέλει μάστορα χασάπη να στο βγάλει. Θα το ψάξω στον δικό μου και θα σου πω.

        Σχόλιο από Vicky — 29 Σεπτεμβρίου, 2009 @ 11:36 πμ

  26. Vicky να σε ρωτησω, με το χαρουπαλευρο μπορώ να φτιάξω κεικ? ξέρεις καποια συνταγή. Ευχαριστω.

    Σχόλιο από ΑΣΠΑ ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΥ — 28 Σεπτεμβρίου, 2009 @ 6:50 μμ | Απάντηση

  27. Το vitello tonatto ή αλλιώς tonne’ ήτανε και αυτό ένα φαγητό χιλιοφαγωμένο στο σπίτι μου… η γιαγιά μου χρησιμοπούσε το νουά (για 1 κιλό) στο διχτάκι. Το έβαζε μέσα σε κατσαρόλα με καρότα σε φετούλες, κρεμμύδι και σέλινο σε φετούλες, την φλούδα απο 1/2 λεμόνι, 1 κούπα κρασί άσπρο, 1/2 κούπα λάδι και 2 κούπες νερό κρύο. Σε σιγανή/μέτρια φωτιά το έψηνε περίπου για μια ώρα. Όταν ήτανε έτοιμο, έβγαζε το κρέας απο την κατσαρόλα, περνούσε την σάλτσα απο ένα σουρωτήρι και το υγρό το έβαζε σε μικρότερη κατσαρόλα μαζί με το κρέας (που ακόμη δεν είχε κόψει) και το άφηνε στα υγρά του να κρυώσει (η μητέρα μου λέει οτι που και που το γυρνούσε στην κατσαρόλα). Εν τω μεταξύ φτιάχνανε σπιτική μαγιονέζα (κυκλοφορούν και βιολογικές έτοιμες εξαιρετικές). Όταν το κρέας κρύωνε, το έβγαζε απο την κατσαρόλα και πύκνωνε τον ζωμό αλλά όχι και να γίνει πολύ πυκνός. Για 1 κιλό μοσχάρι χρησιμοποιούσε 200γρ. τόνο σε λάδι και 2 ανστούγες ξαλμυρισμένες (πάντα έπαιρνε τις αλατισμένες και τις ξαλμύριζε κάτω απο τρεχούμενο νερό). Δεν χρησιμοπούσε το λάδι του τόνου. Σε ένα μπωλ έβαζε τον τόννο και τις αντσούγες (αν θέλεις παραπάνω αντσούγες είναι θέμα γούστου) και με λίγο απο την μαγιονέζα κια ένα πιρούνι τα έκανε πουρέ… τότε πρόσθετε και την υπόλοιπη μαγιονέζα. Η σάλτσα πρέπει να είναι πηχτή διότι θα μπει πάνω απο το νουά που θα έχει κοπεί σε λεπτές φέτες και θα το σκεπάσει… αλλά όχι και πάρα πολύ πηχτή. Αν σου βγει πηχτή, την αραιώνεις με κουταλιές απο τον ζωμό…
    Τρώγεται κρύο (απο το ψυγείο)… είναι πολύ εύκολο φαγητό και μου θύμισε η μητέρα μου ότι για να μην κολλήσει η μεμβράνη πάνω στην σάλτσα όταν θα το βάλεις στο ψυγείο, βάλε μερικές οδοντογλυφίδες σε διάφορα σημεία στο κρεας, έτσι ώστε να μην κολλήσει η μεμβράνη πάνω στην σάλτσα… και μετά πρίν το βάλετε στο τραπέζι να το γαρνίρετε με κάπαρι και μαιντανό, αφού με ένα μαχαιράκι απαλά κλείσετε τις τρυπούλες….

    η φώτο δεν είναι δική μου αλλά έτσι θα πρέπει να μοιάζει, το γαρνίρισμα είνια θέμα γούστου… και μια παρατήρηση το κρεας όταν το βάλετε στην πιατέλα μην είναι το ένα κομμάτι επάνω στο άλλο διότι η σάλτσα με τον τρόπο αυτό δεν θα φτάσει να ακουμπάει το κάτω κομμάτι, απλά η πάνω φέτα κρέατος να ακουμπάει λίγο πάνω στην απο κάτω της όχι να την σκεπάζει….

    Βίκυ συγνώμη που το έγραψα στο blog σου αλλά επειδή είναι τόσο γνωστό στο σπίτι μου, μου δόθηκε η ευκαιρία

    Σχόλιο από ελένη — 29 Σεπτεμβρίου, 2009 @ 3:38 μμ | Απάντηση

    • Ξέχασα να πω ότι στο μπώλ με τον τόνο και τις αντσούγες έβαζε και κάπαρι…

      Σχόλιο από ελένη — 29 Σεπτεμβρίου, 2009 @ 3:46 μμ | Απάντηση

  28. Kαλημέρα και καλό μήνα.

    Αγαπητή Vicky επεσα τυχαία στη σελίδα σου και ομολογώ πως ήταν μια πολύ ευχάριστη έκπληξη.
    ΠΟλύ ωραία παρουσίαση, ωραίες ιδέες και προπάντων γνώση των πραγμάτων.

    Από εδώ και πέρα θα μοιράζομαι την συντροφιά και τις συνταγές σας.

    Σχόλιο από Mαρία — 1 Οκτώβριος, 2009 @ 8:43 πμ | Απάντηση

    • Καλωσόρισες Μαρία 🙂 Χαίρομαι που σου αρέσει ο κόσμος του TasteFULL, ο κόσμος μου, έτσι όπως βλέπω τη ζωή, γεμάτη γεύση. Δοκίμασε τις συνταγές και γράψε, σαν σχόλιο, σε όποια δοκιμάζεις πως σου φάνηκε. Ό,τι θέλεις να ρωτήσεις -εκτός συνταγών- το γράφεις σ’αυτή τη σελίδα.

      Σχόλιο από Vicky — 1 Οκτώβριος, 2009 @ 2:58 μμ | Απάντηση

  29. Καλησπέρα Vicky μου. Την Τετάρτη έχω καλέσει φίλους για μεσημέριανο τραπέζι,και σκέφτομαι να τους φτιάξω κολοκυθόσουπα και αρνακι με πατάτες στο φούρνο. Χρειαζομαι την βοήθεια σου ,για συνταγή της κολοκυθόσουπας.Έχω πολύ καιρό να φτιάξω,και όλες οι συνταγές που μου εχεις δώσει είναι τέλειες. Σ’ευχαριστώ πολύ.

    Σχόλιο από ΑΣΠΑ ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΥ — 22 Οκτώβριος, 2009 @ 7:18 μμ | Απάντηση

  30. ΒΙΚΥ ΜΟΥ ΚΑΛΗΜΕΡΑ,ΕΦΤΙΑΞΑ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΗΝ ΜΙΚΡΗ ΜΟΥ ΤΑ ΣΜΥΡΝΕΙΚΑ ΚΟΥΛΟΥΡΑΚΙΑ.ΠΛΗΡΗΣ ΑΠΟΤΥΧΙΑ.Η ΖΥΜΗ ΗΤΑΝ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΣΦΙΚΤΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΡΑΙΩΣΑ ΜΕ ΛΙΓΟ ΠΟΡΤΟΚΑΛΙ.ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΝΑ ΔΟΥΛΕΥΟΝΤΑΙ ΠΟΛΥ ΔΥΣΚΟΛΑ.ΤΟ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ ΗΤΑΝ ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΙΧΑΝ ΙΔΙΑΙΤΕΡΗ ΓΕΥΣΗ ΚΑΙ ΠΑΡΟΛΟ ΠΟΥ ΑΡΑΙΩΣΑ ΤΟΝ ΚΡΟΚΟ ΠΟΥ ΗΤΑΝ ΓΙΑ ΝΑ ΤΑ ΑΛΟΙΦΩ ΜΥΡΑΖΑΝ ΑΥΓΟ. ΤΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΚΑΝΑ ΛΑΘΟΣ;
    ΠΟΛΛΑ ΦΙΛΙΑ!!!

    Σχόλιο από ΜΑΙΡΗ — 27 Οκτώβριος, 2009 @ 12:07 μμ | Απάντηση

    • Θα κάνω σήμερα κουλουράκια να τσεκάρω ξανά την συνταγή! έκανες όλα τα βήματα όπως γράφω; κτύπησες το βούτυρο να αφρατέψει με τη ζάχαρη; να ασπρίσει και να φουσκώσει; ‘ηταν μαλακωμένο το βούτυρο; η λογική είναι να φτιάξεις μια αφράτη κρέμα βουτύρου, την οποία εμπλουτίζεις με τα αυγά και να προσθέσεις λίγο λίγο το γάλα και το αλεύρι όσο να ενωθεί στο μίγμα. Δεν θέλει πολύ κτύπημα γιατί αναπτύσσεται το δίκτυο γλουτένης στο αλεύρι και το σφίγγει αντί να είναι τριφτό. Το έκανες στο μίξερ ή στο χέρι; Αλλάζεις τα κτυπητήρια του μίξερ όταν προσθέτεις γάλα και αλεύρι, έτσι δεν είναι; Έβαλες baking, ναι;
      Η ποσότητα της μαστίχας είναι τόση όσο να μην είναι καθοριστική αλλά δίνει άρωμα. Θα μπορούσες να την αυξήσεις ή να προσθέσεις βανίλια. Η επάλειψη του αυγού, δεν έχει τύχει ποτέ να μου μυρίζει. Με οδηγεί σε σκέψη για τη θερμοκρασία του φούρνου και το σωστό ψήσιμο. Δείχνει γενικά να χάλασε η ισορροπία μεταξύ βούτυρου, αλευριού και υγρού. Πες μου αν αναγνωρίζεις κάποιο λάθος βήμα. Λυπάμαι για την απογοήτευση και τη δικιά σου και της κόρης σου!

      Σχόλιο από Vicky — 27 Οκτώβριος, 2009 @ 12:59 μμ | Απάντηση

      • ΤΟ ΒΟΥΤΥΡΟ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΕΡΘΕΙ ΣΕ ΘΕΡΜΟΚΡΑΣΙΑ ΔΩΜΑΤΙΟΥ.ΤΟ ΖΟΡΙΣΑ ΛΙΓΟ ΠΑΡΑΠΑΝΩ.ΕΙΝΑΙ ΛΟΓΟΣ ΑΥΤΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΣΚΛΗΡΗ Η ΖΥΜΗ;Η ΑΙΣΘΗΣΗ ΗΤΑΝ ΣΑΝ ΝΑ ΕΛΕΙΠΑΝ ΥΓΡΑ.ΞΕΚΙΝΗΣΑ ΜΕ ΤΟ ΜΙΞΕΡ ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΙΣΑ ΜΕ ΤΟ ΧΕΡΙ.ΕΙΧΑ ΒΑΛΕΙ ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΜΑΣΤΙΧΑ ΞΥΣΜΑ ΠΟΡΤΟΚΑΛΙΟΥ ΚΑΙ ΒΑΝΙΛΙΑ.ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΑ ΒΙΟΛΟΓΙΚΟ ΑΛΕΥΡΙ, ΛΕΣ ΝΑ ΕΧΕΙ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ;

        Σχόλιο από ΜΑΙΡΗ — 27 Οκτώβριος, 2009 @ 2:39 μμ

      • Δίκιο είχες, το αλεύρι ήταν πολύ στη δοσολογία! Με το ζόρι έβαλα 700 γρ. Διορθώνω τη ποσότητα και θα τα ξανακάνω να είμαι σίγουρη. Αν δοκιμάσεις ξανά, κάνε το βούτυρο σαν κρέμα, πρόσθεσε αυγά και βάλε, θα έλεγα, 600γρ αλεύρι και δες αν κολλάει στα χέρια. Αν όχι, ξεκίνα πλάσιμο. Το αυγό δεν μου μύριζε στην επάλειψη. Το κάθε αλεύρι έχει διαφορετική περιεκτικότητα σε πρωτεϊνη και συμπεριφέρεται διαφορετικά στο ζύμωμα. Μαλακό αλεύρι θέλει η συνταγή αυτή.
        Μαιρούλα μου, λυπάμαι πολύ για την απογοήτευση!

        Σχόλιο από Vicky — 27 Οκτώβριος, 2009 @ 9:06 μμ

  31. Καλή σου μέρα Βίκυ! Πώς είσαι; Θα ήθελα τα φώτα και την εμπνευσή σου ως προς το στρώσιμο του τραπεζιού εάν έχεις την καλοσύνη…Θα κάνω το Σάββατο ένα τραπέζι με πολύ σημαντικούς καλεσμένους για μένα και θα ήθελα κάτι πρωτότυπο και ιδιαίτερο, ευρυματικό αλλά και ζεστό παράλληλο…όχι δηλαδή κάποιο υπερβολικά επίσημο ύφος… είμαι σίγουρη ότι και σε αυτόν τον τομέα έχεις φοβερές ιδέες…έχω κι εγώ κάτι στο μυαλό μου, αλλά θα εκτιμούσα και κάποια βοήθεια…Σ’ευχαριστώ πολύ…

    Σχόλιο από Valia — 29 Οκτώβριος, 2009 @ 12:17 μμ | Απάντηση

    • Θα σου θυμίσω την κλασική συνταγή, η οποία δείχνει την ηρεμία και αυτοπεποίθηση της οικοδέσποινας, είναι κομψή, διαχρονική και αναδεικνύει κάθε σερβίτσιο φαγητού και ποτηριών: λευκό τραπεζομάντηλο -λινό ή βαμβακερό ή μεταξωτό, ό,τι έχεις – απλό, χωρίς κεντήματα με πετσέτες φαγητού. Στη μέση τρία χαμηλά ποτήρια με ένα είδος λουλουδιών σε χρώμα που να ταιριάζει με τα πιάτα σου, αν έχουν σχέδια και χρώμα. Αν είναι λευκά, τότε είσαι ελεύθερη να διαλέξεις κάτι εποχιακό (χρυσάνθεμα) σε χρώμα που να ταιριάζει με τα χρώματα της τραπεζαρίας/σαλονιού. Αν το τραπέζι είναι ροτόντα, βάλε τα ποτήρια κυκλικά. Αν είναι στενόμακρο βάλτα στη σειρά. Ένα μεγάλο κερί ζεσταίνει την ατμόσφαιρα και κάνει τη βραδιά ιδιαίτερη.
      Γενικά μην παιδευτείς με το ξεχωριστό art de la table. Το μυστικό είναι να αξιοποιείς ό,τι ήδη έχεις. Ψάξε ποιό ποτήρι σου μπορεί να κάνει το πιο ωραίο βάζο αυτή τη βραδυά και δώστου «προαγωγή» για μια νύχτα! Αν δεν έχεις λευκό τραπεζομάντηλο, απέκτησε οπωσδήποτε. Θα σε βγάζει από κάθε δύσκολη θέση. Όλα να είναι καθαρά και «τριζάτα». Αυτό κάνει τη διαφορά. Δημιουργεί αίσθηση εμπιστοσύνης στη μαγείρισσα, κάνει τους καλεσμένους δεκτικούς και δημιουργεί καλή διάθεση. Μην ξεχνάς ότι τα τραπέζι είναι απλά ο καμβάς για να εκθέσεις τις δημιουργίες σου. Αυτή είναι η δική μου άποψη 🙂

      Σχόλιο από Vicky — 29 Οκτώβριος, 2009 @ 6:58 μμ | Απάντηση

  32. Καλημέρα Βίκυ…Σ΄ευχαριστώ πολύ πολύ…Συνέχισε την καταπληκτική δουλειά που κάνεις…

    Σχόλιο από Valia — 30 Οκτώβριος, 2009 @ 9:41 πμ | Απάντηση

  33. Γειά σου Vicky μου.Μου έφερε η αδελφή μου απο το κτήμα της πολλές μικρές πιπεριές,δεν γίνονται γεμιστές και δεν θέλω να τις τηγανίσω έχεις κάποια συνταγή για πιπερόπιτα ή κάτι άλλο που δεν έχω σκεφτεί? Ευχαριστώ.

    Σχόλιο από ΑΣΠΑ ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΥ — 3 Νοέμβριος, 2009 @ 6:44 μμ | Απάντηση

    • Καλησπέρα Άσπα μου, συγνώμη για την καθυστέρηση απάντησης, ευτυχώς οι πιπεριές δεν χαλάνε εύκολα. Λοιπόν μπορείς να διαλέξεις ή να κάνεις μερικές έτσι μερικές αλλιώς, από τις εξής προτάσεις:
      1. Τουρσί σε ξυδόνερο, η συνταγή εδώ: https://tastefull.wordpress.com/2009/09/07/%CF%80%CF%81%CE%AC%CF%83%CE%B9%CE%BD%CE%B5%CF%82-%CF%80%CE%B9%CF%80%CE%B5%CF%81%CE%B9%CE%AD%CF%82-%CF%84%CE%BF%CF%85%CF%81%CF%83%CE%AF/
      2. Ψητές στο φούρνο, με λάδι και φετούλες σκόρδου. Τις φυλάς σε γυάλινο μπολ με ξύδι και αλάτι -στην ουσία ένα ορεκτικό που διατηρείται άνετα για μια εβδομάδα στο ψυγείο
      3. Τουρσί σε λάδι, μικρές πιπεριές γεμιστές με τόνο, κάπαρη, μαϊντανό, την συνταγή την έχω κάνει, είναι καταπληκτική και -παρά τον καιρό- θα την βγάλω σήμερα
      4. Πιπερόπιτα, με μια συνταγή από το εστιατόριο Κριτσάς στην Πορταριά – δεν την έχω μαγειρέψει ακόμα αλλά την έχω φάει και είναι πολύ καλή:
      Σωτάρουμε 3 κούπες ψιλοκομμένες πιπεριές (πολύχρωμες) με λίγο λάδι. Σε μπολ ανακατεύουμε τις πιπεριές, 3 κούπες τυριά τριμμένα (ρεγκάτο, κεφαλοτύρι, φέτα), 1 κούπα τραχανά, 500ml γάλα, 4 αυγά, 150 ml λάδι, αλάτι και πιπέρι. Την βάζουμε ανάμεσα σε φύλλα (κρούστας, σπιτικό ό,τι μας αρέσει) και την ψήνουμε στους 180 βαθμούς για 1 ώρα.

      Σχόλιο από Vicky — 4 Νοέμβριος, 2009 @ 9:15 μμ | Απάντηση

  34. Την περασμένη Παρασκευή βρήκα στη λαική σύκα μαύρα (τα τελευταία, είπε ο κύριος που τα πούλαγε). Πήρα δύο κουτάκια, περίπου 1,5 κιλό. Με το ένα έκανα μαρμελάδα σύκο και με το άλλο έκανα πρώτη φορά chutney σύκου. Δεν το είχα ξαναδοκιμάσει ούτε σαν γεύση κι η αλήθεια είναι ότι έγινε εξαιρετικό. Αν θέλετε τη συνταγή, εδώ είμαστε!! Καλή μέρα σας.

    Σχόλιο από mariam — 5 Νοέμβριος, 2009 @ 10:17 πμ | Απάντηση

    • Και βέβαια θέλουμε συνταγή! μπορείς να την γράψεις εδώ ή να δώσεις link, με όποιες διορθώσεις τυχόν έκανες.

      Σχόλιο από Vicky — 5 Νοέμβριος, 2009 @ 4:36 μμ | Απάντηση

  35. Βικυ SOS , χρειαζομαι βοηθεια.Εχω καλεσμενους , θα σερβιρω σαλατα – καρυδατη ταρτα με συκα και gorgonzola – και ισως και κατι ακομα για πρωτο , π.χ. ρολα μελιτζανες με τυρι και σταφιδες . Σαν κρεας χοιρινο καρε στο φουρνο γεμιστο με βερυκοκα, δαμασκηνα , κουκουναρια. ΔΕΝ βρισκω συνοδευτικο για το κρεας… πουρε πατατας? πουρε σελινοριζα ??? (πιλαφι η ρυζι δεν θελω). Εχεις κατι να μου προτεινεις? Σ ευχαριστω

    Σχόλιο από alphabeta — 5 Νοέμβριος, 2009 @ 3:47 μμ | Απάντηση

    • Η τάρτα σύκα-gorgonzola είναι κυρίαρχη σε γεύση, δεν θα έβαζα δίπλα της μελιτζάνα. Σερβίρισέ την με μια απλή πράσινη σαλάτα με dressing ελαφρά γλυκό, θα πρότεινα να χτυπήσεις στο μπλέντερ τη βινεγκρέτ μαζί με μια κουταλιά γλυκού ξανθές μαλακωμένες σταφίδες και πάνω της να ρίξεις λεπτοκομμένες λωρίδες από φλούδα πορτοκαλιού (όχι το άσπρο). Αν έχεις zester θα κάνει τέλεια δουλειά (http://en.wikipedia.org/wiki/Zester).
      Πριν βγάλεις τάρτα και σαλάτα, θα έβγαζα ένα κρύο ορεκτικό (είτε σερβιρισμένο στα πιάτα είτε σε πιατέλα). Ενα crostini (λεπτή φέτα ψωμιού από μπαγκέτα διαγώνια κομμένη, αλειμμένη με λάδι και ψημένη στο φούρνο) με ένα κομμάτι προσούτο πάνω του (τσαλακωμένο, με ύψος) μισή κουταλίτσα στραγγιστό γιαούρτι και μια φετούλα (μόνο) ξερό χουρμά με λίγο φρέσκο δενδρολίβανο για στόλισμα.
      Παρέα στο κρέας θα έβαζα κους κους με μπαχαρικά (να πάρει γεύση και χρώμα αλλά να μην έχει άλλα στέρεα υλικά μέσα του) όπως κίμινο, ξερό κόλιανδρο, γλυκειά πάπρικα, αλάτι και μια ιδέα κανέλας. Το φουσκώνεις μόνο με ζεστό νερό, πασπαλίζεις με ψιλοκομμένο μαϊντανό και σερβίρεις. Τσέκαρε αν θέλει λεμόνι.
      Θα άνοιγα και θα έκλεινα το γεύμα στα κόκκινα: με ένα ποτήρι prosecco με campari στο καλωσόρισμα και μια πάβλοβα με ρόδι για γλυκό.
      Σ’αρέσουν; μεσημέρι είναι ή βράδυ;

      Σχόλιο από Vicky — 5 Νοέμβριος, 2009 @ 4:30 μμ | Απάντηση

    • Βίκυ, η συνταγή για το chutney σύκουείναι εδώ : http://www.reallynicerecipes.com/recipe/sauces/fig-chutney. Η μόνη αλλαγή είναι ότι στην αρχή μαζί με το κρεμμύδι έβαλα 1 κουταλιά της σούπας σιναπόσπορο. Αξίζει να την δοκιμάσεις και μου λες. Φιλιά.

      Σχόλιο από mariam — 5 Νοέμβριος, 2009 @ 8:47 μμ | Απάντηση

  36. Σ ευχαριστω πολυ για την γρηγορη απαντηση σου! Το τραπεζι θα ειναι βραδυ. Η ιδεα με το προσιουτο μου αρεσει παρα πολυ. Θα την εφαρμοσω. Η σαλατα που σκεφτομουν εχει πορτοκαλι και ροδι με διαφορες πρασιναδες και βινεγκρετ με λαδι λεμονι μελι, ομως αν θα χτυπησω στο μπλεντερ ξανθες σταφιδες μαλλον θα πρεπει να αφαιρεσω το μελι, ετσι δεν ειναι? Δεν εφαγα ποτε μου κους κους , ουτε ξερω την γευση του , ουτε ξερω πως να το μαγειρεψω. Εχεις συνταγη να μου δωσεις?
    Οσο για το γλυκο θα μου αρεζε πολυ η παβλοβα, αλλα υποσχεθηκα cheese cake στον ανδρα μου που το λατρευει…

    Σχόλιο από alphabeta — 5 Νοέμβριος, 2009 @ 5:39 μμ | Απάντηση

    • Γενικός κανόνας στα τραπέζια -για μένα- είναι να μοιράζω ρόλους στο κάθε πιάτο. Δεν μπορούν να είναι όλοι πρωταγωνιστές γιατί το συνολο θα έχει μια αντιπαλότητα. Στο μενού που έχεις σχεδιάσει θα έλεγα ότι η τάρτα και το κρέας είναι -προοδευτικά- τα βασικά πιάτα, τα υπόλοιπα θα πρέπει να τα συμπληρώνουν και να τα αναδεικνύουν. Η σαλάτα θα πρέπει μόνο να δροσίσει την τάρτα και να βοηθήσει τη γεύση του σύκου και της gorgonzola να κυριαρχήσουν στον ουρανίσκο. Αν βάλεις φιλέτα πορτοκάλι και ρόδι, θα προσθέσεις κι άλλα υλικά που θα κοντράρουν τις βασικές γεύσεις. Η σπίθα που θέλει η σαλάτα για να ξυπνήσει χρωματικά και γευστικά είναι αρκετή ή από το zest του πορτοκαλιού ή μόνο από ρόδι. Μέλι ή σταφίδες, ένα από τα δύο.
      Το κους κους είναι πολύ εύκολο για τραπέζι και παίρνει ό,τι γεύση του δίνεις. Θέλει μόνο ζεστό νερό να φουσκώσει. Δες λίγο από αναζήτηση google να πάρεις μια ιδέα: http://www.google.gr/search?q=couscous&ie=utf-8&oe=utf-8&aq=t&rlz=1R1WZPB_el___GR345&client=firefox-a
      Οι προτιμήσεις της οικογένειας πάνω απ’όλα!

      Σχόλιο από Vicky — 5 Νοέμβριος, 2009 @ 6:13 μμ | Απάντηση

  37. Γεια σου Βικυ,
    Τελικα εφτιαξα το κους κους για να συνοδεψει το χοιρινο , εβαλα και λιγο κυμινο και κολιανδρο για να εχει μυρωδια. Εκτος που ηταν πολυ ευκολο και γρηγορο , ο συνδυασμος βγηκε εξαιρετικος . Πολυ καλη η ιδεα σου .
    Σ ευχαριστω .

    Σχόλιο από alphabeta — 9 Νοέμβριος, 2009 @ 8:01 μμ | Απάντηση

    • Είναι πολύ ευέλικτο το κους κους για συνοδευτικό. Τώρα που το δοκίμασες θα το ψάξεις περισσότερο. Είμαι σίγουρη πως πήγε καλά το τραπέζι σου και είσαι έτοιμη να οργανώσεις τα επόμενα γιορτινά τραπεζώματα 🙂

      Σχόλιο από Vicky — 10 Νοέμβριος, 2009 @ 11:49 πμ | Απάντηση

  38. Στο σάιτ υπήρχε μια τρομερή και εύκολη συνταγή για ζύμη τάρτας, που δυστυχως δεν υπάρχει εδώ. Μπορούμε να κάνουμε κάτι γι’αυτό; Ευχαριστώ.

    Σχόλιο από justelene — 17 Αύγουστος, 2015 @ 1:50 μμ | Απάντηση


RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: