Life can be TasteFULL

21 Απρίλιος, 2008

Oro Toro … medium rare

Όταν έχεις πάει σε ένα όμορφο εστιατόριο, έχεις δοκιμάσει όμορφες γεύσεις αλλά δεν τις έχει ευχαριστηθεί, τι γράφεις; Θετικά η αρνητικά σχόλια; Δύσκολη η απόφαση. Ας εξιστορήσουμε λοιπόν απλά την επιχείρηση «Oro Toro» στο μαγαζί των Βριλησσίων.

Σάββατο βράδυ λοιπόν και εξορμούμε για να σας αποκαλύψουμε την εμπειρία της Αργεντίνικης γεύσης στο Oro Toro. Στην υποδοχή μας καλωσορίζουν και ελέγχουν την κράτηση που είχαμε κάνει. Έχουν κάτοψη με τα τραπέζια και τις κρατήσεις και αυτό τα κάνει όλα πιο εύκολα. Παρατηρούμε ότι έχουν ανοίξει και τον χώρο του -πολύ όμορφου- κήπου, με την βοήθεια του καλού καιρού. Το προσωπικό μας καλωσορίζει ευγενικά και μας οδηγεί στο τραπέζι μας. Το καινούργιο αυτό μαγαζί είναι όμορφα διακοσμημένο με Αργεντίνικες νότες, με τα τραπέζια σε λογικές αποστάσεις μεταξύ τους και είναι γενικά πολύ προσεγμένο. Η ευγένεια του προσωπικού δυσκολεύεται βέβαια να κρύψει μια βιασύνη και πίεση που τους διακατέχει. Αφού ζητάμε (δις) περισσότερο χρόνο παραγγέλνουμε τα συστατικά της γευστικής μας περιπέτειας.

Το κουβέρ περιλαμβάνει ένα πραγματικά εξαιρετικό ελιόψωμο, δυνατό ελαιόλαδο και γεμιστές ελιές. Για πρώτο πιάτο, παίρνουμε Lengua de ternero. Είναι γλώσσα από μοσχαράκι γάλακτος με σως λεμονιού πάνω σε φρέσκα φύλλα ρόκας. Καλό.

Η σαλάτα μας είναι η Pear and endive salad. Μαριναρισμένο ψητό φιλέτο κοτόπουλου ανακατεμένο με τραγανά φύλλα endive, radicchio, μαρούλι, ντομάτα, ψητό αχλάδι, μπλέ τυρί και pecans με low-calorie vinaigrette. 395 cals συνολικά. Τρώμε ελαφρά τα βράδυα άλλωστε 🙂 Η σαλάτα είναι εξαιρετική. Είναι επίσης μπόλικη και δεν την είχαμε τελειώσει στα 10 λεπτά. Θα έπρεπε;

Κάπου εκεί άρχισε το «πανηγύρι» καθώς ήρθαν τα κρεατικά μας όσο εμείς ακόμη ασχολούμασταν με τα πρώτα πιάτα. Τα γκαρσόνια πρότειναν αμήχανα να μας αφήσουν τα πιάτα ώστε να τα γευτούμε ζεστά και εμείς το δεχθήκαμε. Έλα όμως που μόνο ζεστά δεν ήταν. Δημιουργήθηκε ένας απίστευτος συνοστισμός στο τραπέζι για να χωρέσουν δυο πιάτα κρεατικών που ήταν κρύα και το ένα ψημένο περισσότερο από όσο ζητήσαμε. Ήταν κρίμα να συνεχίσουμε έτσι και ζητήσαμε να τα πάρουν πίσω για να διορθώσουν ότι μπορούσαν. Τα πήραν και μείναμε ξανά με τα ορεκτικά μας για παρέα όσο θα περιμέναμε. Μόνο με αυτά όμως γιατί μας είχαν πάρει και τα μαχαιροπήρουνα 🙂 Μόλις το επισημάναμε βέβαια αντικαταστάθηκαν αμέσως. Στα 3 λεπτά ξαναήρθαν τα κρεατικά μας. Φυσικά και δεν είχαμε τελειώσει τα ορεκτικά αλλά τα δώσαμε πίσω για να προχωρήσουμε οριστικά στην επόμενη … πίστα. Μαζί έφυγαν και πάλι τα μαχαιροπήρουν και ξαναπεριμέναμε χωρίς σύνεργα μπροστά σε πιάτα. Μετά από δύο επισημάνσεις επαναποκτήσαμε τον απαραίτητο εξοπλισμό και αρχίσαμε (μάλλον συνεχίσαμε) την κρεατοφαγική εξερεύνηση.

Το ένα πιάτο ήταν κλασσικό top sirloin 300 γρ. Μαλακό το μισό αλλά καθώς ήταν ψημένο λίγο παραπάνω ήταν δύσκολο να βγουν ασφαλή συμπεράσματα.

Το άλλο μας κρεατικό ήταν centre-cut tenderloin petite 300 γρ. «Το πιό μαλακό κομμάτι του μοσχαριού κομμένο στο χέρι» σύμφωνα με την περιγραφή του καταστήματος και ήταν όντως έτσι. Τρυφερό, ζουμερό, αρωματικό. Καλή επιλογή.

Τα πιάτα είχαν γαρνιριστεί με γλασαρισμένα λαχανικά (αρκετά καλά) και jacked potatoes σε αλουμινόχαρτο (μετριότατες).

Συνοδεύτηκαν με αρωματικό βούτυρο, ελαιόλαδο με μπαχαρικά και χοντρό αλάτι.

Εμείς φροντίσαμε να τα συνοδεύσουμε επίσης με ένα μπουκάλι ερυθρό Merlot-Cabernet Sauvignon «Βιβλία Χώρα» 2006 και δεν μετανοιώσαμε για την επιλογή μας. Πληθωρικό και καθαρό κρασάκι με έντονες ταννίνες και πλούσιο σώμα από την πρώτη γουλιά.

Στην συνέχεια πήραμε ένα Molten σουφλέ σοκολάτας με παγωτό καιμάκι το οποίο άφησε εξαιρετικές εντυπώσεις. Η διεύθυνση -βλέποντας την αναστάτωση που δημιουργήθηκε- μας προσέφερε ένα γλυκό αφρώδη οίνο που έκανε την γεύση ακόμη εντονότερη -και εμάς κουρούμπελα-.

Ένας υπεύθυνος του καταστήματος φρόντισε να μας ρωτήσει την γνώμη μας για το κατάστημα και να μας δώσει τις απαραίτητες εξηγήσεις ότι η κουζίνα λειτουργούσε με επιπλέον προσωπικό για να ανταπεξέλθει στην κίνηση από τα πρόσθετα τραπέζια του κήπου με αποτέλεσμα να λεΙτουργεί πιό γρήγορα από το σερβίρισμα. Αυτό είχε δημιουργήσει και τους λάθος χρόνους στο σερβίρισμα.

Η γενικότερη εντύπωση είναι ότι το εστιατόριο στήθηκε για να λειτουργήσει σε υψηλά επίπεδα αλλά δεν έχει βρει ακόμη την ισορροπία του. Ο χώρος και οι γεύσεις είναι όμως είναι πολύ καλά παρότι δεν μπορέσαμε να τα απολαύσουμε όπως θα θέλαμε.

Ελπίζουμε να γίνει σε επόμενη επίσκεψή μας στο μέλλον…

www.orotoro.gr

Advertisements

3 Σχόλια

  1. όντως, εξαιρετικά κρεατάκια και ψήσιμο αλλά το service ακολουθεί λίγο σε επίπεδο

    Σχόλιο από Ανώνυμος — 13 Μαΐου, 2008 @ 9:41 πμ

  2. Για να βάζουμε τα πράγματα στη θέση τους, ξαναδοκιμάσαμε το φαγητό και το service άλλες δυο φορές και όλα κύλησαν ρολόϊ. Είχαμε αρκετό χρόνο να φάμε τη σαλάτα μας πριν φτάσει -κατευθείαν από την ψησταριά- ζεστό & ζουμερό το κρεατάκι που είχαμε παραγγείλει. Και σωστά ψημένο, όπως το ζητήσαμε. Παρότι το sirloin και το rib eye είναι δυο κομμάτια που νοστιμίζουν με το παχάκι τους, το centre-cut tenderoin petite παραμένει το πιο τρυφερό & ζουμερό κρέας που μπορείτε να διαλέξετε.
    Α! Δοκιμάστε και τη σαλάτα Nirvana. Πολύ διαφορετική από τις σαλάτες που παραγγέλνουμε συνήθως. Πολύχρωμη, με καρεδάκια λαχανικών & εξωτικά φρούτα, αποκτά άρωμα & σπιρτάδα από το dressing γλυκού chili.
    Να μην παραλείψετε να εξερευνήσετε τη λίστα με τα κρασιά εισαγωγής. Παρότι προτιμάμε το ελληνικό κρασί και έχουμε εξαιρετικές ετικέτες και παραγωγούς, υπάρχουν «διαμάντια» στη λίστα του Oro Toro. To Vino Amalia, ποικιλία Malbec, για μας ήταν ένα από αυτά. Ένα αργεντίνικο, κόκκινο κρασί, γεμάτο, αρωματικό αλλά με ήρεμες τανίνες, τέλειο για μια ζεστή καλοκαιρινή βραδιά. Δοκιμάσαμε και το Caliterra, ένα χιλιανό Merlot, βελούδινο, γευστικό αλλά πιο «απείθαρχο». Ζητήστε το μια από τις δροσερές νύχτες του καλοκαιριού.

    Σχόλιο από aavicky — 24 Ιουλίου, 2008 @ 10:42 πμ

  3. kalo alla arketa tsimpimeno to magazi

    Σχόλιο από marios — 6 Αύγουστος, 2008 @ 7:01 πμ


RSS feed for comments on this post.

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: