Life can be TasteFULL

7 Φεβρουαρίου, 2009

Το ταπεινό τηγανόψωμο

Filed under: Συνταγές — Vicky Koumantou @ 5:24 πμ
Tags: , , ,

Αφιερωμένο στη μαμά μου & στη μαμά της που τα έφτιαχναν τόσο συχνά.

τηγανόψωμο με φρέσκο κρεμμυδάκι και φέτα

τηγανόψωμο με φρέσκο κρεμμυδάκι και φέτα

Ξεχάστε τα τηγανόψωμα της ταβέρνας. Το δικό σας θα έχει τη γεύση & την αγνότητα των υλικών που θα διαλέξετε εσείς. Αν θέλετε φτιάξτε δικό σας ζυμάρι (με συνταγή ψωμιού). Η εύκολη λύση είναι να πάτε στο φούρνο της γειτονιάς σας στις 7πμ και να πάρετε ένα κιλό ζυμάρι. Το απλώνετε στον πάγκο της κουζίνας σας και ξεκινάτε.

Συγκεντρώστε τα υλικά γέμισης. Θρυμματίστε φέτα σε ένα μπωλ. Κόψτε ροδέλες μερικά φρέσκα κρεμμύδια μαζί με ανιθο. Βάλτε αντικολλητικό τηγάνι σε μέτρια φωτιά με λάδι να καλύπτει τον πάτο. Πάρτε ένα πιάτο φαγητού, λαδώστε το λίγο. Αυτό θα είναι ο χώρος εργασίας σας και το μέτρο σας για να κάνετε ίδιου μεγέθους πιτάκια.

�τοιμο για το τηγάνι

έτοιμο για το τηγάνι

Πάρτε ένα κομμάτι ζύμης να χωρά στην παλάμη σας, απλώστε το λίγο με τα χέρια σας, ακουμπήστε το στο πιάτο και ανοίξτε λίγο ακόμα (να μην τρυπήσει). Βάλτε τα υλικά γέμισης (λίγη φέτα, κρεμμυδάκι, άνιθο), κλείστε σαν πουγκί και πλατύνετε το πιτάκι σας να φτάσει στα όρια του πιάτου. Γυρίστε το από την άλλη πλευρά. Με το δάχτυλό σας κάντε  3-4 τρυπούλες εδώ και εκεί για να μπει το λάδι και να ψηθεί καλύτερα. Με ένα πηρούνι τσιμπίστε το εδώ και εκεί, βοηθάει το φούσκωμα. Τώρα είναι έτοιμο για το τηγάνι.

Βάλτε το προσεκτικά στο τηγάνι, με την τσιμπιμένη πλευρά προς το λάδι. Αμέσως τσιμπίστε και την πάνω πλευρά. Όταν ψηθεί από την μιά πλευρά, γυρίστε το από την άλλη. Είναι καλά ψημένο όταν έχει αποκτήσει μια λαχταριστή χρυσαφένια κρούστα, με φουσκαλίστες γύρω γύρω στη μεσούλα του, όταν το κρεμμυδάκι έχει μελώσει & η φέτα είναι σαν κρέμα και τέλος όταν όταν το ανοίξεις στα δυο με τα χέρια σου να έχει ψηθεί καλά και να μην είναι ζυμάρι.

Το σωστό ψήσιμο είναι όλη η τέχνη στο τηγανόψωμο. Θέλει μέτρια φωτιά και πάντα λάδι να καλύπτει τον πάτο του τηγανιού.

101-0157_img Πρόλαβα να τα σερβίρω για πρωϊνό στα παιδιά. Ο γιός μου πήρε ένα μόνο με τυρί & το έφαγε με μέλι. Η κόρη μου πήρε ένα με απόλα και το έφαγε με μαύρες ελιές. Έφυγαν χαρούμενα και ζωηρά για το σχολείο.

Τα υπόλοιπα τα φάγαμε για μεσημεριανό. Καταψύχονται πολύ καλά.

Advertisements

9 Σχόλια

  1. Μπράβο.!.. Μου αρέσουν οι συνταγές που δεν είναι …5 1/3 γραμμάρια από αυτό και 3 1/8 φλυτζάνια από το άλλο. Ή ξέρεις να μαγειρεύεις ή δεν ξέρεις. Και αν περιμένεις να μαγειρέψεις με γραμμάρια …σώθηκες.!.. Όπως είπε και η Μελίνα, στο «Ποτέ την Κυριακή» τα πουλιά στα κλαδιά δεν τραγουδάνε με νότες.!..

    Σχόλιο από Κάβο Πάπας — 8 Φεβρουαρίου, 2009 @ 10:57 πμ

  2. Ευχαριστώ πολύ. Η μαγειρική θριαμβεύει όταν μπορείς να συνδυάσεις τις γεύσεις και ξέρεις την τεχνική. Στη ζαχαροπλαστική όμως η επιτυχία κρίνεται σημαντικά από το σωστό μέτρημα των υλικών, πέρα από την τεχνική. Αλλιώς δεν δένει το γλυκό 🙂

    Σχόλιο από Vicky — 8 Φεβρουαρίου, 2009 @ 4:55 μμ

  3. Είναι σημαντικότερο να εξηγείς την λογική της συνταγής παρά να αναφέρεσαι σε … μικρογραμμάρια. Πολύ συχνά όμως είναι απαραίτητη και η σωστή δοσολογία.

    Σχόλιο από aspros — 13 Φεβρουαρίου, 2009 @ 8:24 πμ

  4. Λοιπόν , τα έφτιαξα σήμερα το απόγευμα για κολατσιό του γιού- δείπνο των υπόλοιπων .Ξαφνιάστηκα από το πόσο λίγο απασχολήθηκα! Το μεγαλύτερο σουξέ το είχε αυτό με τη φέτα και ένα με λιαστή ντομάτα , κάπαρη και τυράκι κίτρινο.Ο γιός μου τα τρώει ευχαρίστως και σκέτα..Στον aspro δεν δίνω τίποτα , αυτός έχει φάει τα original και έβαλα και τη λιαστή με το μάτι…

    Σχόλιο από Γιώτα — 16 Φεβρουαρίου, 2009 @ 9:56 μμ

    • Χαίρομαι πάρα πολύ! Γιατί τελικά όλα είναι πιο απλά απ’όσο φαίνονται. Και γιατί ένα τηγανόψωμο από τα χέρια της μαμάς μας είναι γευστική μνήμη ζωής 🙂

      Σχόλιο από Vicky — 17 Φεβρουαρίου, 2009 @ 7:57 πμ

  5. Άψογα τα τηγανόψωμα. Ζυμάρι δεν αγοράζω ποτέ από το φούρνο. Φτιάχνω δικό μου. Αλλά θα συμφωνήσω στο θέμα των αναλογιών. Ποτέ δε μετράω, μαγειρεύω πάντα με το μάτι (κακώς ίσως) αλλά πως το ξεχωρίζουμε αυτό? Η δύναμη της συνήθειας μάλλον. Οι γιαγιούλες όμως…όλα τα λεφτά που λέμε. Ξεκίνησα να μαγειρεύω έτσι μνημονικά, απλα την έβλεπα ή την άκουγα να μου λέει (τότε δεν τα συγκρατούσα), αργότερα έρχονταν σαν εικόνες στο μυαλό μου. Στη ζαχαροπλαστική βέβαια άλλο πράγμα…εκεί το θέλει το μετρηματάκι του.

    Σχόλιο από Rena — 16 Φεβρουαρίου, 2009 @ 11:27 μμ

  6. Η ταπεινή μου γνώμη….
    Το μέτρημα των υλικών, το ζύγισμα, πάντα βοηθούν και είναι απαραίτητα στην επαγγελματική κουζίνα κυρίως. Έχει να κάνει με την γεύση η οποία πρέπει να ίδια κάθε φορά, πολλές φορές με την υφή που πλέον για τους επαγγελματίες είναι πολύ σημαντικό αλλά και δύσκολο να επιτεύχθει. Πριν μπει στον κατάλογο ένα πιάτο θα πρέπει να έχει δοκιμαστεί πολλές φορές με διαφορετικούς τρόπους ώστε να πάρουμε το καλύτερο αποτέλεσμα, αν αυτό επιτευχθεί πρέπει να έχουμε και την ακριβή συνταγή ώστε να το επαναλάβουμε…
    Με όλο τον σεβασμό ιδιαίτερα στις Μητέρες εργαζόμενες (ή μη)νοικοκυρές http://greekgastronomia.blogspot.com/

    Σχόλιο από vassilis — 14 Μαρτίου, 2009 @ 2:56 μμ

  7. που μπορω να βρω παραδοσιακα προιοντα,ζυμαρικα?

    Σχόλιο από sakis — 15 Σεπτεμβρίου, 2009 @ 3:29 μμ


RSS feed for comments on this post.

Blog στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: