Life can be TasteFULL

16 Νοέμβριος, 2009

Φρέσκια σπιτική crème fraîche και sour cream

025a

Ψητή πατάτα με crème fraîche (αριστερά) και sour cream (δεξιά)

Στην γευστική παράδοση της Ελλάδας δεν υπάρχουν αυτές οι κρέμες. Όλα ξεκινούν από το γάλα. Το γάλα περιέχει κρέμα, λιγότερο ή περισσότερο παχειά ανάλογα με το ζώο προέλευσης και τη διατροφή του. Απο αυτήν την κρέμα, στην Ελλάδα, φτιάχνουμε το βούτυρο και το καϊμάκι (μια κρέμα συμπύκνωσης, με 60% περιεκτικότητα σε λιπαρά). Επεξεργασμένη, πωλείται σαν «κρέμα γάλακτος» με προκαθορισμένη περιεκτικότητα σε λιπαρά (35% και 15%).

Άλλες χώρες έχουν στη γευστική τους παράδοση άλλες μορφές κρέμας. Στην Ιταλία παράγουν mascarpone, στην Γαλλία crème fraîche και στην Αμερική sour cream. Όλες οι κρέμες έχουν ταξιδέψει παντού και έχουν διαφορετικά ονόματα σε κάθε χώρα.  Επίσης, έχουν διαφορετικά χαρακτηριστικά που εξαρτώνται από τον τρόπο παρασκευής τους. Η κρέμα mascarpone διαχωρίζεται με μια όξινη ουσία (λεμόνι) και στραγγίζεται. Η crème fraîche  και η sour cream είναι καλλιέργεια της κρέμας γάλακτος με τα καλά βακτήρια που περιέχει το buttermilk και διαφέρουν μεταξύ τους, κυρίως, στην περιεκτικότητα σε λιπαρά. 30-40% λιπαρά η crème fraîche (κρεμ φρεσσ), 10-15% λιπαρά η sour cream (σάουρ κριμ). (more…)

15 Νοέμβριος, 2009

Μίνι πατατούλες και crostini λαχανικών και τυριών για party

011

Πατατούλες με crème fraîche, chilli και φρέσκο κρεμμυδάκι

Ας περάσουμε τώρα σε πιο «γεμάτες»  γεύσεις, να σας χορτάσω κιόλας! Crostini με μοτσαρέλα, λάδι βασιλικού και chili. Και μετά crostini με φιλετάκια ψητής μελιτζάνας και πιπεριάς με παρμεζάνα. Και στο τέλος, πατατούλες με crème fraîche, chilli και φρέσκο κρεμμυδάκι. Οι  πατατούλες μου άρεσαν πολύ και πήραν την  κεντρική φωτογραφία.

Μικρές πατατούλες μιας μπουκιάς με το φλούδι τους, βρασμένες στον ατμό και σερβιρισμένες με crème fraîche, ροδέλες καυτερής πιπεριάς και πράσινο κρεμμυδάκι. Το ξύσμα λεμονιού και ο άνιθος δίνουν έξτρα άρωμα και φρεσκάδα.

Βρήκα πατατούλες τόσο γλυκειές και τόσο νόστιμες που δυσκολεύτηκα να μην τις φάω σαν λουκουμαδάκια, έτσι σκέτες. Ήθελα πολύ να τις δω στολισμένες και χρωματιστές στην πιατέλα. Αυτή η πιατέλα κάνει τους καλεσμένους πολύ χαρούμενους! (more…)

14 Νοέμβριος, 2009

Aλλαντικά σε crostini και ρολλάκια με ξερά και φρέσκα φρούτα

017a

Δίσκος αλλαντικών σε crostini και ρολάκια

Η δεύτερη μπουκιά στο cocktail party δυναμώνει σε ένταση αλλά παραμένει φινετσάτη.

Στον επόμενο δίσκο εμφανίζονται crostini (πολύ λεπτές ψημένες φέτες ψωμιού) και ρολάκια, με σκοπό ένα συγκριτικό τεστ, μεταξύ ενός στεγνωμένου στον αέρα ζαμπόν στην Ιταλία -προσούτο Πάρμας- και ενός στην Ισπανία -χαμόν Serrano.

Και τα δυό είναι χοιρομέρι, δηλαδή ζαμπόν από το πόδι του χοιρινού. Η επεξεργασία και ο χρόνος ωρίμανσης διαφέρει, με το χαμόν να χρειάζεται 18 μήνες ωρίμανσης. Στην όψη είναι πιο στεγνό (λιγότερη υγρασία), έχει ελαφρά πιο σκούρο χρώμα και η γεύση του είναι πιο συμπυκνωμένη. Και τα δύο είναι βελούδινα, αρκεί να κοπούν όσο πιο λεπτά επιτρέπει η μηχανή και η δεξιότητα του υπαλλήλου του σούπερ μάρκετ.

Μοιράστε την κάθε φέτα με τα χέρια σας και ξαπλώστε τα κομμάτια πάνω στο ψωμί, το οποίο γίνεται πολύ πιο νόστιμο αν το αλείψετε πριν ψηθεί με πάστα λαδιού ελιάς και φρέσκου (ή ξερού) δενδρολίβανου λυωμένο στο γουδί. (more…)

13 Νοέμβριος, 2009

Καπνιστός σολομός με μίνι κρέπες μυρωδικών και crème fraîche

004a

Μίνι κρέπες με καπνιστό σολωμό

Οργανώνοντας το δικό μου cocktail party, για να ευχαριστήσω για τις χαρές που έφερε αυτό το blog, σας προσφέρω την πρώτη γευστική μπουκιά.

Κομμάτια καπνιστού σολομού ακουμπισμένα απαλά πάνω σε crème fraîche, σε μια μίνι κρέπα. Έξτρα γεύση δίνουν η κάπαρη, το αγγουράκι τουρσί, κλαδάκια άνιθου και ξύσμα λεμονιού. Λίγη αλμύρα και λίγη οξύτητα κόβουν τη λιπαρότητα της σάρκας του ψαριού.

Αυτός είναι ένας δίσκος που μπορείτε να στήνετε πολύ εύκολα και πιστέψτε με πολύ οικονομικά. Και νομίζω πως οι περισσότεροι θα νοιώθαμε πως είμαστε εκλεκτοί καλεσμένοι αν μας πρόσφεραν μια τέτοια μπουκιά στο καλωσόρισμα. Στο δικό μου δίσκο χώρεσαν 100γρ καπνιστού σολομού, που κόστισαν 5€. Βγήκαν 25 μπουκίτσες πολυτελείς και ολοκληρωμένες στη γεύση. (more…)

6 Νοέμβριος, 2009

Φρέσκια σπιτική κρέμα mascarpone

Filed under: Συνταγές — Vicky Koumantou @ 11:20 μμ
Tags: , , , , ,
023

Φρέσκια σπιτική κρέμα mascarpone

Σας την παρουσιάζω έτσι, αστόλιστη! όπως γεννήθηκε, από απλή κρέμα γάλακτος! Βελούδινη, πεντανόστιμη, ανάλαφρη.

To mascarpone, βασικό συστατικό του αγαπημένου ιταλικού γλυκού tiramisu, δεν είναι λευκό τυρί -όπως συχνά διαβάζουμε. Είναι κρέμα. Φτιάχνεται όταν η κρέμα γάλακτος αντιδρά με το όξινο στοιχείο του χυμού λεμονιού, πήζει και διαχωρίζει τα λιπαρά από τα υδαρά της στοιχεία. Στραγγίζει χωρίς βάρος μέσα σε πυκνοϋφασμένη γάζα και μετά, είναι έτοιμη -πυκνή, υπόλευκη κρεμούλα- να φτιάξει το νοστιμότερο τιραμισού που έχετε φάει!

Θέλει δυό νύχτες για να γεννηθεί. Η διαδικασία απλή και εύκολη. Από 1 λίτρο κρέμας γάλακτος παράγεται 650γρ κρέμας mascarpone (σχεδόν 3 έτοιμα κεσεδάκια). Διατηρείται στο ψυγείο, αεροστεγώς κλεισμένο, για 1 με 2 εβδομάδες, λένε οι πηγές μου, αλλά δεν το έχω τσεκάρει ακόμα. (more…)

4 Νοέμβριος, 2009

Κόκκινες πιπεριές τουρσί με τόνο και κάπαρη – όσο καυτερές τις θέλετε

Μοναδικό delicatessen, εξαιρετικό μεζεδάκι

Μοναδικό delicatessen, εξαιρετικό μεζεδάκι!

Peperoncini al tonno, τις λένε οι Ιταλοί και γεμίζουν μικρές κόκκινες καυτερές πιπερίτσες με τόνο (συντηρημένο σε κονσέρβα) και τις φυλάνε σε βάζα με ελαιόλαδο.

Δεν τις έχω ψάξει σε delicatessen, τις έχω πετύχει σε μενού καλού ιταλικού εστιατορίου και όταν βρήκα μικρές κόκκινες πιπεριές στη λαϊκή ήμουν αποφασισμένη να τις δοκιμάσω. Το μέγεθος ήταν βολικό για γέμισμα και σερβίρισμα, αν και οι αυθεντικές είναι μικρές και στρογγυλές, σαν ένα καρύδι. Δεν ήταν καυτερές αλλά αυτό δεν ήταν πρόβλημα. Λίγη καυτερή πιπεριά στο λάδι και θα έδινε τη φωτιά που χρειάζεται η μπουκιά για να ισορροπήσει το ξύδι και το λάδι.

Η γέμιση μπορεί να είναι μόνο ο τόνος ή να «ξυπνήσει» με άλλες γεύσεις. Πρόσθεσα μικρά καρέ ξερού κρεμμυδιού, κάπαρη και μαϊντανό. Οι πιπερίτσες μαριναρίστηκαν στο ξύδι, γέμισαν θαλασσινή γεύση, στριμώχτηκαν στα βάζα, κολύμπησαν στο λάδι και αποστειρώθηκαν όλες παρέα, στην κατσαρόλα, αυτή τη φορά. (more…)

2 Νοέμβριος, 2009

Πράσινη σαλάτα με φιλετάκια πορτοκαλιού και μαριναρισμένο κρεμμύδι

010

Πολύχρωμη, αρωματική σαλάτα – ιδανική για τηγανητά και ψητά

Μια πράσινη σαλάτα δεν μπορεί ποτέ να γίνει βαρετή! Μόλις απομακρυνθείτε από τα κλισέ του μαρουλιού θα απελευθερώσετε τη δημιουργικότητά σας και θα συνδυάζετε υλικά, φτιάχνοντας κάθε φορά μια ξεχωριστή σαλάτα.

Η σημερινή σαλάτα είναι ιδανική να συνοδέψει τηγανητά και ψητά. Την έβαλα δίπλα σε τηγανισμένο Συμιακό γαριδάκι, θα την έβαζα εύκολα παρέα σε κοτόπουλο πανέ, σνίτσελ, μπριζόλα στη σχάρα…

Η φρεσκάδα και η οξύτητα του φρέσκου πορτοκαλιού (μόλις βγήκαν τα καινούργια πορτοκάλια), μαζί με τη γλυκιά σπιρτάδα του μαριναρισμένου κρεμμυδιού «κόβουν» το λάδι του τηγανίσματος στη γεύση. Τα ζουμερά και τραγανά λαχανικά «ξυπνούν» και δροσίζουν τον ουρανίσκο. Όσο για το χρώμα, τι να πώ! στολίζει το πιάτο και ανοίγει την όρεξη.

Σ’ αυτήν τη σαλάτα, θα εφαρμόσετε τρεις τεχνικές: πως να κόβετε μπουκιές ένα φύλλο μαρουλιού τύπου romaine (το κλασικό με το μίσχο στη μέση), πως να φιλετάρετε ένα πορτοκάλι και πως να μαρινάρετε ροδέλες ξερού κρεμμυδιού. (more…)

31 Οκτώβριος, 2009

Κυδωνόπαστο – ένα delicatessen από τα χέρια σας

Filed under: Συνταγές — Vicky Koumantou @ 8:30 πμ
Tags: , , , ,

Kυδωνόπαστο 1

Κυδωνόπαστο

Το κυδωνόπαστο είναι σπάνιο delicatessen στις μέρες μας. Γίνεται από τη ψημένη σάρκα του φρούτου, η οποία πολτοποιείται, ενώνεται με ζάχαρη και σιγοψήνεται μέχρι να φύγει η υγρασία.

Θέλει καλό χέρι για το ανακάτεμα, αλλά το αποτέλεσμα θα σας δικαιώσει. Η πάστα του φρούτου φορμάρεται σε μικρούς κορμούς ή σε στρογγυλά κεφαλάκια και αναβαθμίζει κατακόρυφα ένα δίσκο τυριών. Ταιριάζει πολύ με μια ώριμη γραβιέρα Νάξου, μαζί με καρύδια.

Αν ανασύρετε παιδικές μνήμες, κόψτε σε τετράγωνα κομμάτια, βουτήξτε τα σε κρυσταλλική ζάχαρη και φυλάξτε τα ζελεδάκια σας σε μεταλλικό κουτί.

Το κυδωνόπαστο γίνεται με όσα κυδώνια έχετε. Μια και μπαίνετε στον κόπο, όμως, κάντε μια ικανή ποσότητα, για να συνοδέψει το χειμώνα σας ή για να κάνετε δώρο στους φίλους σας. Με τα κοτσάνια, τα φλούδια και τα κουκούτσια θα φτιάξετε άλλο ένα ποίημα, πελτέ κυδώνι, το οποίο λατρεύουν τα λευκά, λιπαρά τυριά, όπως το brie και το camembert. (more…)

30 Οκτώβριος, 2009

Ζουμερά κεκάκια με απίστευτο άρωμα καφέ!

109

Ζουμερά κεκάκια με απίστευτο άρωμα καφέ απο τη Donna Hay

Αυτά θα είναι τα ευκολότερα κεκάκια που φτιάξατε ποτέ! Θα σας εντυπωσιάσουν με την απλότητα των υλικών, το απίστευτο άρωμα και το πόσο ζουμερά είναι!

Σερβίρετέ τα μαζί με ένα εσπρέσο στο τέλος του γεύματος και θα έχετε μια μάξι δόση καφέ επί τρία! Αυτά είναι μίνι, τα βλέπετε, δυό μπουκίτσες το καθένα. Έχουν καφέ στο μίγμα, στολίζονται με ένα κόκκο καφέ, ποτίζονται με λικέρ καφέ και επειδή έχουν μόνο ασπράδια και όχι κρόκους η υφή τους είναι ανάλαφρη και θυμίζει «μπαμπά».

Ένα τέτοιο γλυκάκι είναι αρκετό για να καθαρίσει τη γεύση και να κλείσει τέλεια ένα ρομαντικό, ένα επαγγελματικό ή ένα κοινωνικό δείπνο (ξέρετε σ’αυτά που δείχνουμε πως προσέχουμε τι τρώμε και έχουμε μέτρο). Με την οικογένεια και τους φίλους μας έχουμε συνηθίσει να σερβίρουμε γλυκά σε μεγάλες μερίδες. Αν και να σας πω, εγώ προτιμώ μικρό γλυκό στο τέλος του δείπνου. Μια μπουκιά να καθαρίσει τη γεύση και να ολοκληρώσει την απόλαυση. Κανονική μερίδα γλυκού θέλω να τρώω  το απόγευμα, μαζί με τον καφέ μου. (more…)

28 Οκτώβριος, 2009

Φρέσκια σπιτική ρικότα ή ανθότυρος

016a

Φρέσκια σπιτική ρικότα ή ανθότυρος

Έχω μεγαλώσει σε σπίτι που ο παππούς μου έφτιαχνε τυρί και γιαούρτι από το γάλα που έπαιρνε από τις κατσίκες του και κάνω μεγάλη χαρά, όταν μπορώ – εδώ στην πόλη- να παράγω προϊόντα από τα βασικά υλικά και να δημιουργώ ένα μίνι σύστημα οικονομίας μέσα στο σπίτι μου.

Το γιαούρτι ήταν το πρώτο από τα δύο, που έφτιαξα, χωρίς την τεχνογνωσία του παππού αλλά με την ηλεκτρική συσκευή με τα γυάλινα βαζάκια μερίδας, στα οποία βάζεις το μίγμα από το γάλα που θέλεις μαζί με ένα έτοιμο αληθινό γιαούρτι για μαγιά, τα αφήνεις μια νύχτα και το πρωϊ έχεις έτοιμα πηγμένα γιαουρτάκια, τα οποία τα παιδιά μου τιμούσαν δεόντως γιατί τα φτιάχναμε παρέα.

Το τυρί άργησα να το δοκιμάσω. Ξεκίνησα πρώτη φορά όταν είχα ένα ληγμένο γάλα το οποίο θεωρούσα σπατάλη να πετάξω. Το ζέστανα με λίγο λευκό ξύδι, μάζεψα με τρυπητή κουτάλα τα πήγματα, τα έβαλα σε ένα βουάλ πανί από μπομπονιέρα, το έδεσα στη βρύση του νεροχύτη -όπως έκανε ο παππούς- να στραγγίσει και έβγαλα ένα κεφαλάκι χλωρό τυρί, έτοιμο για κατανάλωση. Με λίγο αλάτι χοντρό και φρέσκο λάδι ήταν ποίημα πάνω σε μια φέτα ψωμί! Αυτή τη φορά, παππού, πήγα λίγο παρακάτω. Πείραξα τη γεύση και έφτιαξα το σχήμα. (more…)

Επόμενη σελίδα: »

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.