Life can be TasteFULL

30 Οκτώβριος, 2009

Ζουμερά κεκάκια με απίστευτο άρωμα καφέ!

109

Ζουμερά κεκάκια με απίστευτο άρωμα καφέ απο τη Donna Hay

Αυτά θα είναι τα ευκολότερα κεκάκια που φτιάξατε ποτέ! Θα σας εντυπωσιάσουν με την απλότητα των υλικών, το απίστευτο άρωμα και το πόσο ζουμερά είναι!

Σερβίρετέ τα μαζί με ένα εσπρέσο στο τέλος του γεύματος και θα έχετε μια μάξι δόση καφέ επί τρία! Αυτά είναι μίνι, τα βλέπετε, δυό μπουκίτσες το καθένα. Έχουν καφέ στο μίγμα, στολίζονται με ένα κόκκο καφέ, ποτίζονται με λικέρ καφέ και επειδή έχουν μόνο ασπράδια και όχι κρόκους η υφή τους είναι ανάλαφρη και θυμίζει «μπαμπά».

Ένα τέτοιο γλυκάκι είναι αρκετό για να καθαρίσει τη γεύση και να κλείσει τέλεια ένα ρομαντικό, ένα επαγγελματικό ή ένα κοινωνικό δείπνο (ξέρετε σ’αυτά που δείχνουμε πως προσέχουμε τι τρώμε και έχουμε μέτρο). Με την οικογένεια και τους φίλους μας έχουμε συνηθίσει να σερβίρουμε γλυκά σε μεγάλες μερίδες. Αν και να σας πω, εγώ προτιμώ μικρό γλυκό στο τέλος του δείπνου. Μια μπουκιά να καθαρίσει τη γεύση και να ολοκληρώσει την απόλαυση. Κανονική μερίδα γλυκού θέλω να τρώω  το απόγευμα, μαζί με τον καφέ μου. (more…)

Advertisements

28 Οκτώβριος, 2009

Φρέσκια σπιτική ρικότα ή ανθότυρος

016a

Φρέσκια σπιτική ρικότα ή ανθότυρος

Έχω μεγαλώσει σε σπίτι που ο παππούς μου έφτιαχνε τυρί και γιαούρτι από το γάλα που έπαιρνε από τις κατσίκες του και κάνω μεγάλη χαρά, όταν μπορώ – εδώ στην πόλη- να παράγω προϊόντα από τα βασικά υλικά και να δημιουργώ ένα μίνι σύστημα οικονομίας μέσα στο σπίτι μου.

Το γιαούρτι ήταν το πρώτο από τα δύο, που έφτιαξα, χωρίς την τεχνογνωσία του παππού αλλά με την ηλεκτρική συσκευή με τα γυάλινα βαζάκια μερίδας, στα οποία βάζεις το μίγμα από το γάλα που θέλεις μαζί με ένα έτοιμο αληθινό γιαούρτι για μαγιά, τα αφήνεις μια νύχτα και το πρωϊ έχεις έτοιμα πηγμένα γιαουρτάκια, τα οποία τα παιδιά μου τιμούσαν δεόντως γιατί τα φτιάχναμε παρέα.

Το τυρί άργησα να το δοκιμάσω. Ξεκίνησα πρώτη φορά όταν είχα ένα ληγμένο γάλα το οποίο θεωρούσα σπατάλη να πετάξω. Το ζέστανα με λίγο λευκό ξύδι, μάζεψα με τρυπητή κουτάλα τα πήγματα, τα έβαλα σε ένα βουάλ πανί από μπομπονιέρα, το έδεσα στη βρύση του νεροχύτη -όπως έκανε ο παππούς- να στραγγίσει και έβγαλα ένα κεφαλάκι χλωρό τυρί, έτοιμο για κατανάλωση. Με λίγο αλάτι χοντρό και φρέσκο λάδι ήταν ποίημα πάνω σε μια φέτα ψωμί! Αυτή τη φορά, παππού, πήγα λίγο παρακάτω. Πείραξα τη γεύση και έφτιαξα το σχήμα. (more…)

26 Οκτώβριος, 2009

Κανελόνια με κιμά, ψητή μελιτζάνα, ανθότυρο και βασιλικό

Κανελόνια με κιμά και ψητές μελιτζάνες

Κανελόνια με κιμά και ψητές μελιτζάνες

Με ρώτησε μια φίλη γιατί τα κανελόνια της «ζαρώνουν» στο ψήσιμο και σκέφτηκα πως έχω πολλά χρόνια να χρησιμοποιήσω τα έτοιμα κυλινδρικά κανελόνια. Εχω βολευτεί να χρησιμοποιώ τα φύλλα για λαζάνια και για κανελόνια. Τα γεμίζω με όποια γέμιση θέλω, χωρίς να έχω «χωροταξικό» πρόβλημα γεμίσματος του κυλίνδρου, και τα τυλίγω σε ρολό. Στριμωγμένα στο ταψάκι, μια χαρά κρατούν το σχήμα τους.

Η λύση για το ζάρωμα πιστεύω πως είναι να βράσουν τα κανελόνια και τα λαζάνια για 3-4 λεπτά, πριν τα χρησιμοποιήσουμε για γέμιση, ακόμα κι αν οι οδηγίες στο πακέτο λένε να τα χρησιμοποιήσουμε άβραστα.

Αυτά τα κανελόνια γίνονται με φύλλα λαζάνια που βράζουν πρώτα να μαλακώσουν και τυλίγονται μετά σε ρολό με τα υλικά της γέμισης. Σωταρισμένος κιμάς, ψητές φέτες μελιτζάνας στο γκριλ, ανθότυρος  και φύλλα πλατύφυλλου βασιλικού, που ακόμα έχουμε στις γλάστρες ή βρίσκουμε στα ψυγεία των σουπερ μάρκετ. Περιχύνονται με ωμή σάλτσα τομάτας, πασπαλίζονται με τυρί και ψήνονται στο φούρνο. (more…)

23 Οκτώβριος, 2009

Ριζότο με μανιτάρια – ένα ταξίδι σε φθινοπωρινά τοπία

Filed under: Συνταγές — Vicky Koumantou @ 8:32 πμ
Tags: , , , , , ,
Ριζότο με μανιτάρια, παρμεζάνα και ματζουράνα

Ριζότο με μανιτάρια, παρμεζάνα και ματζουράνα

Η ΕΜΥ ανακοίνωσε ότι έρχονται βροχές και καταιγίδες, στις επόμενες ημέρες. Βάλτε στο πρόγραμμα φαγητά που ηρεμούν το σώμα και τη ψυχή. Ένα ζεστό, κρεμώδες ριζότο με τη γεύση των μανιταριών και το άρωμα της φρέσκιας ματζουράνας, μελωμένο με τριμμένη παρμεζάνα και λίγο βούτυρο και περιχυμένο με μια στάλα αγουρέλαιο (ώριμου πια) για το άρωμα και τη θεσπέσια γεύση του.

Ένα ριζότο μανιταριών θέλει σημασία στη λεπτομέρεια για να μετατραπεί από απλά καλό σε καταπληκτικό πιάτο. Είναι ένα πιάτο που «κτίζεται» σε γεύση. Παίζει ρόλο αν θα χρησιμοποιήσουμε ζωμό κοτόπουλου σπιτικό, ζωμό από κύβους ή νερό. Αν θα σβήσουμε το ρύζι με λευκό κρασί ή βερμούτ. Τι ποικιλίες μανιταριών θα χρησιμοποιήσουμε. Αν θα τα προσθέσουμε απο την αρχή στο ριζότο ή στο τέλος. Κάθε επιλογή θα δώσει διαφορετικό αποτέλεσμα.

Η κλασική μέθοδος θέλει ανακάτεμα 30′, στην κατσαρόλα. Γίνεται όμως και στο φούρνο, άκοπα, σε 40′. Κι αν θέλετε να το φτιάξετε σε τραπέζι, μην διστάσετε. Το ετοιμάζετε απο την προηγούμενη μέρα, μαγειρεμένο για 20′, το κρυώνετε σε ταψάκι και το φυλάτε στο ψυγείο σκεπασμένο. Την επομένη, ολοκληρώνετε το ψήσιμο σε 10′ και το σερβίρετε μελωμένο και αχνιστό. Αυτό είναι το μυστικό προετοιμασίας στα εστιατόρια. (more…)

21 Οκτώβριος, 2009

Muffins με πιπεριές και τυρί – πολύχρωμες μπουκίτσες για party

Muffins με πιπεριές και φέτα

Muffins με πιπεριές και φέτα

Αγαπώ τα muffins και στις γλυκές και στις αλμυρές τους εκδοχές, γιατί είναι η εύκολη μορφή κέϊκ που μπορούμε να φτιάξουμε. Δεν θέλουν μίξερ, απλά να βραχούν τα υλικά και να διαλυθεί το αλεύρι. Δεν θέλουν κόπο, δύο μπολ μόνο, ένα για τα υγρά και ένα για τα στεγνά υλικά.

Αν έχετε αντικολλητική φόρμα, λαδώστε τις θήκες  και ψήστε έτσι. Αν δεν είναι αντικολλητική, βάλτε μέσα στις θήκες χάρτινα φορμάκια και μετά το μίγμα.

Η αρχική συνταγή, απο το περιοδικό Taste of home, προσθέτει πολύχρωμες πιπεριές στο βασικό μίγμα και φρέσκα κρεμμυδάκια. Εγώ έβαλα πράσινη πιπεριά, λίγη φέτα και τα στόλισα με μια ιδέα από τις κόκκινες γλυκόξινες πιπεριές, έτσι για την εμφάνιση. Χρησιμοποίησα τις φόρμες για μινι μάφινς και έβγαλα 24 χρυσοψημένα αλμυρά σχεδόν κεκάκια, τα οποία έστειλα -με τα «ευχαριστώ» μου- στα παιδιά που φτιάχνουν με πολύ φροντίδα το νέο tastefull site. (more…)

19 Οκτώβριος, 2009

Οι Κυριακές των αποχωρισμών – η προσμονή της νέας συνάντησης

Filed under: Ζωή γεμάτη γεύση — Vicky Koumantou @ 12:53 μμ
Tags: ,
Η πρώτη μου ηπειρώτικη πίτα - θέλει βελτίωση πριν σας δώσω την συνταγή

Η πρώτη μου ηπειρώτικη πίτα - θέλει βελτίωση πριν σας δώσω την συνταγή

Ωραία τα κατάφερα! Μια εβδομάδα απουσιάζω από τα άρθρα μου. Ερχόσαστε σταθερά όλη την εβδομάδα και εγώ δεν είχα νέο άρθρο. Είχατε ευκαιρία να ψάξετε το ημερολόγιο προς τα πίσω. 14 σελίδες, 140 άρθρα, η πάστα φλώρα παραμένει το δημοφιλέστερο άρθρο. Σας ευχαριστώ πολύ για την υποστήριξη, που εκφράζετε μέσα από τις επισκέψεις και τα σχόλιά σας.

Ήταν μια εβδομάδα με εξελίξεις, τόσο στη δουλειά όσο και στο σπίτι. Αποφάσισα ποιό θα είναι το επόμενο βήμα μου στη δουλειά και με τι πλάνο ενεργειών θα φτάσω εκεί που θέλω. Αισθάνομαι σίγουρη πως έχω βρεί το δρόμο σε ό,τι είναι αληθινό για τη δική ψυχή. Θέλω να βρω τον καλύτερο τρόπο να σας το μεταφέρω και να γεμίσω γεύση τη δική σας ζωή, όπως έχω γεμίσει και τη δική μου. Θέλω να δείξω πώς με τη μαγειρική παίρνεις και δίνεις αγάπη και υφαίνεις δεσμούς οικογένειας. Θέλω να σας δείξω πόσο σημαντική και ιερή είναι η θέση του μάγειρα σε ένα σπίτι. Θέλω να σας πω τους τρόπους και τα γιατί, για να μπορείτε να ετοιμάζετε σταθερά ένα καλό φαγητό για τη δική σας οικογένεια. Όλη τη γνώση και την ικανότητά μου να ψάχνω, να επιλέγω, να τροποποιώ, να βρίσκω το λάθος για να σας εμπνεύσω να μπείτε ξανά στην κουζίνα και να βγείτε χαρούμενοι με το αποτέλεσμα της δημιουργία σας! (more…)

12 Οκτώβριος, 2009

Γλυκόξινες πιπεριές – το πιο εντυπωσιακό amuse bouche για τις γιορτές!

Κρακεράκια με cream cheese και γλυκόξινες πιπεριές

Κρακεράκια με cream cheese και γλυκόξινες πιπεριές

Amuse bouche (αμύζ μπούσσ) έχουν ονομάσει οι Γάλλοι chef τις μικρές μπουκιές που σερβίρουν πριν το φαγητό, για να υποδεχθούν τους συνδαιτημόνες και να δώσουν μια πρώτη εντύπωση για το ύφος του φαγητού που ακολουθεί.

Είναι μια μπουκιά που προετοιμάζει την όρεξη, συνοδεύει το ποτό του καλωσορίσματος και σε κάνει να νοιώθεις πως οι οικοδεσπότες θα φροντίσουν ιδιαίτερα τους καλεσμένους τους.

Προετοιμαστείτε για τις γιορτές που έρχονται. Αυτές οι  πιπερίτσες λάμπουν κάτω από τα φώτα! Ημιδιάφανες, κόκκινες ή πράσινες (δεν έχω δοκιμάσει με κίτρινες και πορτοκαλί), κολυμπούν στο ξυδάτο σιροπάκι τους και ταιριάζουν τόσο πολύ με τα μαλακά, λευκά και λιπαρά τυριά!

Ετοιμάστε ένα δίσκο, μισή ώρα πριν έρθουν οι καλεσμένοι σας (το πολύ, γιατί μετά χαλάει η εμφάνιση) ή σερβίρετε ξεχωριστά -τα κρακεράκια, το τυρί και τις γλυκόξινες πιπεριές- και φτιάχνει ο καθένας την μπουκιά του. Εκτός από cream cheese ή mascarpone cream, δοκιμάστε με camembert, brie ή και κατσικίσιο μαλακό τυρί. (more…)

8 Οκτώβριος, 2009

Γλυκό σταφύλι – ροδαλό, τραγανό, αρωματικό

Γλυκό σταφύλι - ποικιλία φράουλα

Γλυκό σταφύλι "φράουλα" - με τη φλούδα

Μου έφερε ο μπαμπάς μου ένα καλάθι γεμάτο τσαμπιά σταφύλι φράουλα. Αυτή η ποικιλία δεν κυκλοφορεί στο σούπερ μάρκετ ούτε στη λαϊκή την έχω δει. Οι ρόγες είναι σφικτές και τραγανές, απίστευτα αρωματικές, όχι πολύ γλυκειές. Δυστυχώς, όμως, έχουν κουκούτσια, συνήθως 4!

Το γλυκό σταφύλι είναι το αγαπημένο του μπαμπά, οπότε δεν σήκωνε συζήτηση το θέμα. Ξεδιάλεξε τις πιο μεγάλες ρόγες, τις έπλυνα, πήραμε από μια παραμάνα ο καθένας και ξεκινήσαμε το ξεκουκούτσιασμα. Νομίζω πως μας πήρε 2 ώρες να καθαρίσουμε 2 κιλά ρόγες.

Ευτυχώς, αυτές οι στιγμές προσφέρονται για συζήτηση, ανάλυση και οργάνωση σκέψεων και αν έχεις φτιάξεις και διπλό ελληνικό καφεδάκι, έχεις κάθε ευκαιρία να ηρεμήσεις το μυαλό σου και να μοιραστείς τη στιγμή με ένα δικό σου άνθρωπο.

Το μυστικό στο γλυκό σταφύλι είναι να σιγοβράσεις το φρούτο για να βγάλει τα υγρά του και να δέσεις το σιρόπι σε χαμηλή φωτιά για να μην καραμελλώσει, σκουρύνει πολύ και χαθεί το λεπτό άρωμά του. Το σταφύλι φράουλα αποκτά αυτό το ροδαλό χρώμα όταν γίνει γλυκό κουταλιού-γιατί χρωματίζεται από τη φλούδα του- και παραμένει τραγανό και αρωματικό. (more…)

7 Οκτώβριος, 2009

Κόκκινες πιπεριές γεμιστές με ξινόχοντρο

Γλυκές κόκκινες πιπεριές γεμιστές με ξινόχοντρο

Γλυκές κόκκινες πιπεριές γεμιστές με ξινόχοντρο

Συνήθως γεμίζουμε τις πράσινες πιπεριές. Οι κόκκινες, όμως, έχουν άλλη γλύκα και πολύ πιο απαλή γεύση. Μπορείτε να γεμίσετε και πιπεριές φλωρίνης, εκτός από στρογγυλές. Διαλέχτε μικρές μακρόστενες πιπεριές. Η φλοίδα τους με το ψήσιμο μαλακώνει, αλλά αν σας ενοχλεί την αφαιρείτε στο πιάτο σας.

Η γέμιση αυτή τη φορά, κυριαρχείται από τη γεύση του ξινόχοντρου – τραχανάς με σπασμένο στάρι, κρητικό προϊόν. Όλη η γνώση για τον τραχανά, εδώ.

Ο τραχανάς ενώνεται με το σωταρισμένο κρεμμύδι, γυαλίζει με το λάδι, μαλακώνει με γάλα, το οποίο ρουφάει συνεχώς και γίνεται μια κρέμα που πήζει όσο μένει στην κατσαρόλα. Γεμίζετε τις πιπεριές όσο η γέμιση ρέει από το κουτάλι, διαφορετικά προσθέστε λίγο γάλα να ξανα-αραιώσει. Προσθέστε σταφίδες για τη γλύκα τους και δυόσμο για το άρωμα.

Εναλλακτικά ή σε συνδυασμό, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε πληγούρι ή ρύζι. (more…)

5 Οκτώβριος, 2009

Μπακλαβάς με αμύγδαλα και φυστίκια Αιγίνης – μια γλυκειά τελετουργία

Μπακλαβάς με αμύγδαλα και φυστίκια Αιγίνης

Μπακλαβάς με αμύγδαλα και φυστίκια Αιγίνης

Θα σας το πω! Αυτός ο μπακλαβάς με έκανε πολύ περήφανη. Και πολύ χαρούμενη όση ώρα τον ετοίμαζα. Βγήκε τέλειος! Τα φύλλα ψημένα και χωρισμένα ένα-ένα, ρούφηξαν το σιρόπι και δεν κολυμπούσαν στο ταψί, όπως συνηθίζουν στους έτοιμους μπακλαβάδες.

Κομμένος σε τετράγωνα κομμάτια με χάρακα, 5Χ5εκ, κάθε κομμάτι στολισμένο με μισό φυστίκι, φουσκωτό – με ροδοψημένα αμύγδαλα και μόνο μια στρώση, στη μέση, με πράσινο φυστίκι Αιγίνης και ποτισμένο όσο χρειάζεται με λεμονάτο σιροπάκι, τόσο λεπτόρευστο για να μην σε ξελιγώνει και τόσο παχύρευστο για να γυαλίσει τα φυλλαράκια και να παραμείνουν τραγανιστά.

Ιδανικό γλυκό για γιορτές και τραπέζια. Κι έχει μια τελετουργία η παρασκευή του που σας επιτρέπει να κάνετε ευχές και γλυκές σκέψεις, τόσες όσα τα φύλλα του μπακλαβά σας. Έτσι έκανα κι εγώ. Κι έφτιαξα αυτόν το μπακλαβά για να γλυκάνω την καινούργια ζωή της κόρης μου στα Ιωάννινα, που ξεκινάει σήμερα. (more…)

« Προηγούμενη σελίδαΕπόμενη σελίδα: »

Blog στο WordPress.com.